mpoumpoula

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΦΙΣΑ

2009-09-03T14:43:00.000+03:00

Χωρίς Λόγια!

Καλημέρα

2009-05-12T10:48:00.003+03:00

Κλαίω απο τα γέλια απο την ώρα που ήρθα στο γραφείο και έλαβα το παρακάτω mail!

Make up technique for porn eyelashes

Make up technique for working mothers

Madonna natural make up technique

Καλημέρα σε όλους

Κοιτα να δεις τι έγινε!

2009-05-09T14:36:00.003+03:00

Άνοιξα εγώ το Blog μου ξανά και έκλεισε ο Καραμανλής τη Βουλή!!!

Μάλλον το κανε για να χει χρόνο να με διαβάζει σκέφτηκα και γέλασα μόνη μου.

Τρόμαξε φαίνεται από την ανακοίνωση μου! Η απλά ήθελε κι αυτός σαν παιδί να κάνει και πάλι διακοπές 4 μήνες?

Δεν ξέρω τι να πω "Άβυσσος η ψυχή του Πρωθυπουργού"

Στα δικά μας τώρα. Μόλις ξύπνησα και είχα μια πελώρια λαχτάρα (όχι για nesquick, οι διαφήμιση θα μείνει εκτός σ' αυτό το ιστολόγιο) να διαβάσω όλους τους παλιούς μου φίλους....Ανακάλυψα πολλές αλλαγές και εντυπωσιάστηκα από τα καινούργια tempalates τα καινούρια υποιστολόγια και τις καινούργιες προσεγγίσεις πολλών.

Εγώ ως παραδοσιακή δεν θα κάνω καμία αλλαγή...(όχι ότι ξέρω πως κιόλας)!

Πάω να κάνω μια βόλτα να μαζέψω ήλιο και θα επανέλθω με νεότερα!

ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ !

2009-05-08T20:45:00.005+03:00

Μια νοσταλγία με έχει πιάσει το τελευταίο καιρό και μπαίνω συνέχεια στο blogακι μου και το κρυφοκοιτάζω...

Γιατί κρύφτηκα????

Γιατί χάθηκα???

Τι με μπλόκαρε ξαφνικά?

Και ξαφνικά νιώθω πως το πληκτρολόγιο μου θα πάρει φωτιά γιατί έχω τόσα πολλά να μοιραστώ...
Η καρδιά μου χτυπάει δυνατά νιώθω πάλι την ένταση...
...σαν να ξαναγεννιέμαι

Δεν ξέρω αν είναι εκεί κανείς να με ακούσει πια αλλά δεν με πειράζει...η δική μου η φωνή δεν μπορεί να μείνει άλλο εγκλωβισμένη...
Έχουν συμβεί τόσα πολλά ευχάριστα και δυσάρεστα αυτό το χρόνο που δεν ξέρω από που να το πιάσω...

Θα ξεκινήσω από το γεγονός ότι ζω και εργάζομαι στην πρωτεύουσα πλέον...
Έπεσα τόσο με τα μούτρα στο νέο μου ξεκίνημα που κάπου στο δρόμο ανακάλυψα πως είχα χάσει εμένα...
Να μαι λοιπόν ξανά πίσω, στράτα στρατούλα θα ξανακερδίσω το χαμένο έδαφος...
Χαμογελάω και πάλι...

Αυτή τη φορά...θα μείνω!

Αντίο Αλέξη...

2008-12-09T20:38:00.002+02:00

Και λεγόμαστε "Ανθρωποι"

192.168.2.1

2008-04-23T22:50:00.004+03:00

Μόλις συνδέθηκα!!!!! Ο τίτλος του Post με στοιχειώνει εδώ και μέρες που όλοι οι τεχνικοί στο 1242 και στο 80111...(και κάτι άλλο που το έκανα delete) μου λένε να το πληκτρολογήσω σε έναν internet explorer....

Τελικά τα κατάφερα σχεδόν μόνη μου και όποιος θέλει βοήθεια να μου πει....λειτουργώ και σαν 1242 από σήμερα!!!!!

Να στείλω τα φιλιά μου στο παλικάρι που με βοήθησε και του υπόσχομαι πως θα τον κάνω άγαλμα!!!!!! Επίσης να ευχαριστήσω την τεχνική αδερφοβοήθεια από τη Θεσσαλονίκη για τη μεταφορά γνώσεων που έκανε τόσες μέρες.
Ούτε ΟΣΚΑΡ να έπαιρνα δεν θα χαιρόμουν τόσο!!!!

I AM BACK!!!!!!
Athens????????????????????????????????? Are you ready for me???????

(λάλησα) Θα τα πούμε οσονούπω

ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΛΟΓΩ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗΣ!

2008-03-23T00:45:00.003+02:00

Δεν είναι ότι βαρέθηκα να γράφω...ούτε σαφώς έπαθα κάτι (χτύπα ξύλο)...
Όλα καλά πάνε, δόξα το Θεό...μερικές βαρβάτες αλλαγές επήλθαν ξαφνικά στη ζωή μου...

Μια αλλαγή δουλείας, μια αλλαγή πόλης και φυσικά μια αλλαγή σπιτιού ήταν υπεραρκετά για να με κρατήσουν μακρυά από τη bloggoγειτονιά!

Με κέρδισε και μένα η πρωτεύουσα...βέβαια με τους δικούς μου "όρους", αλλά όπως και να το πεις πρωτεύουσα είναι.
Eπέλεξα ένα σπίτι στο βουνό για να μείνω, εκτός πόλης (και κοντά στη δουλειά μου), με πραγματικά καθαρό αέρα(ακόμα) και ένα πεντάμορφο λαχανόκηπο για να τρώω φρέσκα βιολογικά προϊόντα.

Η απόφαση μεγάλη και δεν χωρούσε πολλή σκέψη...άλλωστε η πολλή σκέψη καταστρέφει τη στιγμή και γω αυτό δεν θα θελα να το κάνω ποτέ!
Κλείνω το μαγαζί λοιπόν για κάνα 20ημερο όσο θα χρειαστεί ο ΟΤΕ για να με επανασυνδέσουν και τότε θα χω πολλά να γράψω, μιας και θέλω την εμπειρία μου αυτή να τη μοιραστώ από το μηδέν...

Εις το επανιδείν

Τραγουδάκια!!!!!!!

2008-02-29T14:09:00.005+02:00

Τελευταία όλο προσκεκλημένη σε Blogοπαίχνιδα είμαι...και εκεί που δεν τα συμπαθούσα καθόλου, τώρα μου αρέσουν...
Με κάλεσε ο φίλος μου ο Σταθης να σας πω δυο τραγούδια που μπορείς να τα σιγοτραγουδήσεις αντί να πεις σ'αγαπω. Ένα από ανδρική φωνή και ένα απο γυναικεία.
Φυσικά εγώ ώς γνωστό αντιδραστικό πλάσμα...αντί για γυναικεία φωνή έβαλα ντουέτο!!!!
Είμαι λίγο ιδίοτροπη τα χουμε πει αυτα!

Lee Ryan-When I Think Of You

Looking at you while you're sleeping here beside me
Oh, neither words can explain the love I have inside
In a moment it's a physical thing
I know something like spiritual connection
The feeling in my soul, heart of mine

The sweetest thing is what you are
From you I'll never be too far,
Please say forever you will stay beside me

You're my past, my future
My all, my everything
My six in the morning when the clock rings
And I open up my eyes to a new day
My laughs, my frowns
My ups, my downs
It's the feeling that you get
When you know that something's true
When I think of love, I think of you

You're beautiful like the colours of the rainbow
Won't part it like the ray of the sun on a summer's day
And all I gotta do is look into your eyes to lose myself
But the substance of my dreams putted me a woman
I only wanted you to call mine

The sweetest thing is what you are
From you I'll never be too far
Please say forever you will stay beside me

'Cause you're my past, my future
My all, my everything
My six in the morning when the clock rings
And I open up my eyes to a new day
My laughs, my frowns
My ups, my downs
It's the feeling that you get,
When you know that something's true
When I think of love, I think of you

Yeah, oh yeah

When I think of love I think of you
Baby I love you and I need you, yeah

You're my past, my future
My all, my everything
My six in the morning when the clock rings
And I open up my eyes to a new day
My laughs, my frowns
My ups, my downs
It's the feeling that you get
When you know that something's true
When I think of love I think of you

Έτσι είναι η αγάπη

Και πάνω που είπα γειά σου
άκουσα την καρδιά σου να σπάει σίδερα
κι όσα φιλιά ξεμείναν να φύγω δεν μ΄αφήναν
και πάλι σήμερα
Εγώ να σου μιλάω μπροστά να σε τραβάω
άλλα να ζήσουμε
κι εσύ να με κοιτάζεις και να μου κουβεντιάζεις
για όσα αφήσαμε
Μα η αγάπη έτσι είναι η αγάπη
παίρνει και δίνει κάτι
και μας κρατάει εδώ
κι εγώ που σ΄έχω
δίπλα μου πάντα σ΄έχω
δεν έχω να προσέχω
σε ξέρω σ΄αγαπώ

Και πάνω που είπες φτάνει
ότι με είχε γλυκάνει φανερώθηκε
κι ότι είχε γίνει στάχτη
στης μοίρας μου το άχτι παραδόθηκε
Κι όσες φωνές σωπάσαν
στο σώμα μου κουρνιάσαν κι εγώ τις άφησα
έπρεπε να΄χα φύγει μα ότι κι αν με πνίγει
το ξαναγάπησα

Μα η αγάπη έτσι είναι η αγάπη
παίρνει και δίνει κάτι
και μας κρατάει εδώ
κι εγώ που σ΄έχω
δίπλα μου πάντα σ΄έχω
δεν έχω να προσέχω
σε ξέρω σ΄αγαπώ

PAGE 123 and more!!!!!

2008-02-23T17:59:00.005+02:00

Ανταποκρίνομαι και εγώ στο κάλεσμα της boutsoukas για να παίξω στο παιχνίδι...οι κανόνες απλοί:

1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.
4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).
5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

'Εχω πάντα πάνω στο γραφείο μου ένα αγαπημένο βιβλίο που διαβάζω και ξαναδιαβάζω, δυστυχώς δεν υπάρχει πια για να μπορέσετε να το αγοράσετε...έχει εξαντληθεί εδώ και χρόνια και δεν προβλέπετε άμεσα να γίνει επανέκδοση...εγώ κρατάω το τελευταίο βιβλίο του αρχείου της συγγραφέως με αφιέρωση...

Η σελίδα 123 6η7η 8η περίοδος δεν είναι από τα αγαπημένα μου αλλά αφού έτσι λέει ο κανόνας θα τα αναρτήσω.

Αυτός ήταν ο μόνος άνθρωπος που βυθιζόταν στα μάτια της και έφερνε στην επιφάνεια το καθετί. Τώρα, όμως, αυτό που όλες τις απύθμενες ώρες της χάριζε τη γλύκα της προστασίας από τον ίδιο της τον εαυτό, γινόταν επικίνδυνο για τα σχέδιά της...
- Ωραίο συνοδηγό διάλεξα.

Όπως παρατήρησα οι κανόνες δεν λένε να αναφέρεις το βιβλίο...έτσι θα το κρατήσω για μένα και για κάνα δύο που θα καταλάβουν...και θα συνεχίσω να αντιγράφω το αγαπημένο μου κομμάτι (πάντα μου άρεσε να προσθέτω κανόνες)

Έψαξε πίσω από κάθε σύννεφο να βρει εκείνο το μοναδικό συναίσθημα που της έδινε πάντα φτερά στα πόδια. Ήταν η θεότητα της τελειότητας, η ανάγκη να εκφραστεί πετώντας, ήταν ένας άλλος εαυτός της εκεί πάνω, που της έγνεφε συνέχεια να τρέχει προς τα εμπρός, χωρίς να φοβάται το άγνωστο; Για μια ακόμα φορά δεν έβλεπε τίποτα. Πριν χαμηλώσει το βλέμμα, χαμογέλασε με απέραντη ευγνωμοσύνη στο Άγνωστο και είπε:
- Μη με λυπάσαι. Βασάνισέ με αλύπητα, μέχρι να δω το στόχο μου και να τον υπηρετήσω. Μη με λυπάσαι με έχεις κάνει να αντέχω. Αυτό δεν το ξεχνώ. Κράτα αιχμαλωτισμένη τη ματιά μου ψηλά, δώσε μου το κουράγιο να μη κατεβάσω το κεφάλι, να μη συμβιβαστώ, μέχρι να σε βρω. Κι εγώ δεν θα παραπονεθώ για τίποτα. Το δάκρυ θα ναι σπονδή για σένα, Μεγάλε Άγνωστε, κι ο πόνος με τη στέρηση, άτια σου χαρισμένα από μένα...

συντροφάκι μου...μου λείπεις

Καλώ με τη σειρά μου τον mad (θέλω να διαβάσω για έντερα, χαχαχα) τη fevis, το κανατάκι, το λαχανάκι, και τον shades

Polo's Valentine

2008-02-14T14:22:00.003+02:00

Γλυκό μπυγατσόφιλο,
σε αυτούς που γιορτάζουν και σε αυτούς που λένε πως δε γιορτάζουν και σε αυτούς που λένε ότι είναι απλώς μια εμπορική γιορτή και στους γκρινιάρηδες και τους ανάποδους....
Σε όλους... γιατί κατα βάθος... όλοι κάτι περιμένουμε σήμερα!!!!!!!

Love Friday / Hate Monday

2008-02-11T12:06:00.000+02:00

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΙΜΑ...

2008-02-05T23:37:00.000+02:00

Αναδημοσιεύω από το greekmedianews

Ο νεαρός Δημήτρης Χουρμουζιάδης, 27 ετών, έχει άμεση ανάγκη για μετάγγιση αίματος με ομάδα ΤΕΤΑΡΤΗ ή (0) - RHESUS ΑΡΝΗΤΙΚΟ και βρίσκεται στο Νοσοκομείο "Παπανικολάου" της Θεσσαλονίκης με καθολικά εγκαύματα 40%...

Επικοινωνήσαμε με το νοσοκομείο και το επιβεβαιώσαμε...

Όπως μας μεταφέρουν, η ανάγκη είναι μεγάλη και καλούν όσους μπορούν να βοηθήσουν στην προσπάθεια να σωθεί μια ζωή...

Τηλέφωνο επικοινωνίας νοσοκομείου "Παπανικολάου" 2310 307000...

Ευχαριστούμε για την κατανόηση...

"Ελατωματτικοί" άνθρωποι ?

2008-02-01T00:23:00.000+02:00

Δεν είχα σκοπό να μιλήσω...όχι ακόμα τουλάχιστον. Θα έκλεινα αυτό το blog το Μάρτιο αφήνοντας μια κατάθεση ψυχής...

Τα σχέδια μου άλλαξαν όμως, γνωρίζοντας τον Αργύρη...το γλυκό Αργύρη το φίλο του mad που ο Θεός του στέρησε το δικαίωμα να ακούει. Αυτό το παιδί που τρώει πόρτες στα μούτρα γιατί θεωρείτε «ελαττωματικό» από την κοινωνία μας...

...Πόρτες σαν αυτές που τρώω και γω όταν θέλω να είμαι ειλικρινής και τους μιλάω για το δικό μου «Γολγοθά».

Όχι Δόξα το Θεό εμένα ο Κύριος δεν μου στέρησε κάτι μόνιμα...μόνο για λίγο...μου πήρε την ελευθερία μου, για να μου δείξει πως υπάρχει ακόμα ένας κόσμος που ζει παράλληλα μαζί μας κλεισμένος πίσω από κάγκελα, με έστειλε εκεί για να δω ότι υπάρχει πολύ περισσότερη δυστυχία από αυτή που ζούσα εγώ μέσα μου όταν έχασα τον πατέρα μου.

Με έστειλε εκεί για να μάθω να μην κρίνω ΠΟΤΕ κανέναν...

Με έστειλε εκεί να πολεμήσω με τον εαυτό μου και να νικήσω

Με έστειλε για να γνωρίσω τη Νάντια μου και να μου αποδείξει πόσο ανίκανη είμαστε να διαχειριστούμε λαμπρά μυαλά. Εκείνη μου έδειξε τον τρόπο για να ανοίξω την πόρτα και να ξανακοιτάξω τη θάλασσίτσα μου που τόσο μου χε λείψει.

Εκείνη που ακόμα παλεύει να αποδείξει σε μια μάζα ηλίθιων ότι είναι παλικάρι.

Είχα την ευκαιρία αυτά τα 2 χρόνια που πέρασα εκεί να συναναστραφώ με όλων των είδών τους ανθρώπους...από τις γλυκές και ντόμπρες τσιγγανούλες μέχρι τις πιο μεγάλες προσωπικότητες που κάποιος αποφάσισε να τις στείλει εκεί ...ακόμα και με τα πιο άρρωστα μυαλά που γεννήθηκαν ποτέ (το μοναδικό έγκλημα κανιβαλισμού στην Ελλάδα το έχει διαπράξει γυναίκα)

...μίλησα με μάνες που λιώνανε πίσω από τα τηλέφωνα για να διαβάζουν τα παιδιά τους...μίλησα με γυναίκες που ήταν εκεί για χάρη των παιδιών τους....μίλησα με παιδιά που δεν είχαν δύναμη να πολεμήσουν τον εαυτό τους και τον κατέστρεψαν...μίλησα με γιαγιάδες 85 ετών... Μάζεψα τόσο πολύ μεδούλι που βγήκα πιο γεμάτη και πιο ευτυχισμένη από ποτέ.

Βγήκα περισσότερο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

...Όποτε έβρισκα ευκαιρία μιλούσα και γέμιζα, γέμιζα από ιστορίες τόσο διαφορετικές και τόσο ίδιες. Έμαθα να ξεχωρίζω το καλό από το κακό. Έμαθα να διαβάζω το βλέμμα και τη σιωπή.

Έμαθα να απλώνω το χέρι μου όταν μου ζητάνε βοήθεια.

...Δεν μπορώ πια να παρακολουθήσω καμιά κουβέντα που να αφορά τα σωφρονιστικά ιδρύματα...όλοι καταδικάζουν τους ανθρώπους που βγαίνουν και ξαναδιαπράττουν εγκλήματα...αλλά ποτέ κανείς δεν σκέφτηκε να αναρωτηθεί τι ακριβώς γίνετε εκεί πέρα μεσα?

Τι εννοούν όταν λένε σωφρονισμός?

Είναι τιμωρία...σε αυτό συμφωνούμε άπαντες...τιμωρία είναι να αφήσεις ένα παιδί κλειδωμένο στο δωμάτιο του 5 ώρες όχι 5 χρόνια....αν του ανοίξεις την πόρτα μετά από τόσο καιρό...είναι πολύ δύσκολο να μη βγει αγρίμι

Και όμως οι άνθρωποι δεν βγαίνουν αγρίμια...αλλά είναι σίγουρο πως δεν είναι εύκολο να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους....υπάρχει το στίγμα που παντού τους ακολουθεί. Ένα στίγμα που είναι καρφωμένο στο βλέμμα των ανθρώπων, ένα στίγμα που σου κόβει τον άνεμο για να πετάξεις ψηλά. Ένα στίγμα που σε κάνει αυτόματα «ελαττωματικό».

Πόσοι από μας έχουμε δώσει ευκαιρία για δουλειά σε έναν πρώην κρατούμενο??????? Σ’ ένα κωφάλαλο???? Σ’ έναν τυφλό????Σ’ έναν ανάπηρο????

Λίγοι...

Ο θεός μπορεί να μου στέρησε λίγα και να μου έστειλε μόνο ένα στίγμα να αντιμετωπίσω αλλά μου έδωσε πολύ δύναμη ώστε να μπορέσω να κρατήσω τα φτερά μου άθικτα.

Και να συνεχίζω να πετάω...όχι όσο ψηλά θα θελα, αλλά σε ένα ύψος που είμαι ευγνώμων.

Αυτός είναι ο λόγος που ανταποκρίθηκα ΑΜΕΣΑ στο κάλεσμα του mad για τον Αργύρη, ένα παιδί που μου έδωσε λίγο παραπάνω ύψος αυτές τις μέρες και το χρειαζόμουν μιας και το Μάρτιο περιμένω την τελική απόφαση του Δικαστηρίου μου.

Ο Αργύρης που δεν σταμάτησε να γελάει καθόλου, ο Αργύρης που με κοιτούσε στα μάτια και ένιωθα ότι μπορεί να διαβάσει πολλά περισσότερα από όσα, σε μερικές αράδες, προσπαθώ να περιγράψω.

Για τον Αργύρη παλεύω αυτές τις μέρες...παρότι είμαι και εγώ ελαττωματική, υπήρξα τυχερή όμως γιατί στη δουλειά μου πίστεψαν πρώτοι στην αθωότητα μου και στην αξία μου.

Και αυτό δεν θέλω να το κρατήσω για τον εαυτό μου, θέλω να το μοιραστώ. Γι ‘ αυτό παλεύω να βρω μια θέση δίπλα στο γραφείο μου για το Αργύρη...

Όλοι κάποτε χρειαζόμαστε μια δεύτερη ευκαιρία...για να την πάρουμε όμως πρέπει να είμαστε άξιοι να τη δώσουμε όταν χρειαστεί.

Εν αρχή ήν ο Μάκης

2008-01-30T16:34:00.000+02:00

( Φαγωθήκατε...ούτε στην εκκλησία δεν μπορεί να μείνει ένας άνθρωπος....άπαπα
Δέχομαι πιέσεις και απειλητικά μηνύματα για να ανεβάσω νέο ποστ, αλλά η διάθεσή μου δεν με βοηθάει ιδιαίτερα. Δεν θέλω να σχολιάσω τίποτα...περνάω τη φάση που σχολιάζω τον εαυτό μου και αυτό είναι προσωπική υπόθεση.
Παρόλαυτα σήμερα η φίλη μου η Εύα μου έστειλε ένα μήνυμα που μ έκανε να γελάσω.. )

Enjoy!

Ο Μάκης δεν σφίγγεται στο χέσιμο. Κάνει ρεπορτάζ μέχρι να βγουν όλα στη φόρα

Ο Μάκης έχει σε DVD την Τσέκου να βιντεοσκοπεί το Ζαχόπουλο.

Ο Μάκης γνωρίζει για την διπλή ταυτότητα του Κλαρκ Κεντ. Ας δούμε το
βίντεο..

Όταν γαμάς σε βλέπει ο Μάκης

Είδες τον Μάκη; Σε είδε πρώτος

Όταν ο Μάκης αγόρασε το σπίτι στην Εκάλη ξέπλυνε τις αμαρτίες των
κατοίκων της

Ο Θεός δεν υπάρχει πια, πήδηξε από τον 4ο μετά από αποκαλυπτική εκπομπή
του για το ρόλο του στα Σόδομα

Ο Μάκης είναι ο μεγάλος αδερφός του Μεγάλου Αδερφού.

Ο Μάκης έχει την κασέτα με το Προπατορικό Αμάρτημα. Γι' αυτό ο Θεός
αναγκάστηκε να μας δώσει μια δεύτερη ευκαιρία με το Χριστό.

Ο Μάκης γνωρίζει τον άγνωστο στρατιώτη.

Ο Μάκης ξέρει το τελευταίο δεκαδικό του π.

Ο Μάκης ξέρει τι έκανες πέρσι το καλοκαίρι

Ο Σωκράτης ήπιε κώνειο γιατί θα τον έβγαζε ο Μάκης

Ο Μάκης έχει σε DVD το Big Bang. Μαζί με τα extras.

Ο Μάκης έστησε αυτή την σελίδα για να φακελώσει όσους τον ειρωνεύονται

Ο Μάκης ξέρει πως θα τελειώσει το lost

Ο Μάκης δεν αφήνει κανέναν καλεσμένο να μιλήσει γιατι ήδη ξέρει τι
θέλουν να πουν.

Ο Μάκης μπορεί να διαβάζει αρχεία video σε οποιοδήποτε format χωρίς να
έχει τα codec, με το μάτι

Αν ο Σάρουμαν είχε τον Μάκη για βοηθό, θα είχε βρει τον Φρόντο σε μία ώρα.

Ο Μακης τραβηξε το βιντεο απο τη βαφτιση του, μονος του.

Όταν ο Μάκης λούστηκε με Herbal Essences, το σαμπουάν είχε οργασμό.

Όταν ο Μάκης παίζει Call of Duty οι σφαίρες του σκοτώνουν παίχτες και σε
άλλους servers.

O Νοστράδαμος δεν έβλεπε οράματα Έβλεπε τα dvd του Μακη.

Η Στάση του Νίκα προκλήθηκε μετά από ρεπορτάζ του Μάκη για στημένες κούρσες

Ο Μάκης ξέρει τη μυστική συνταγή του Drambuie..

Αυτός που δεν ξέρει και νομίζει ότι ξέρει είναι ανόητος. Αυτός που ξέρει
και γνωρίζει ότι ξέρει είναι ο Μάκης

H Kιμ έχει μεγάλο πρόβλημα. Δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι έχει οργασμό.
Ο Μάκης το ξέρει.

Makis knows Victoria's secret.

Ο Μάκης έχει σε video την δημιουργία της πρώτης βιντεοκάμερας.

Ο Μάκης έχει καταγράψει βίντεο στο οποίο φαίνεται ο Μάκης να καταγράφει
σε βίντεο στο οποίο...

Ο Μάκης δέν έκανε πρόταση γάμου στην Κιμ. Της έδειξε το DVD του γάμου τους.

Ο Μάκης κατήγγειλε την καταπάτηση αιγιαλού από τον Μωυσή στην Ερυθρά Θάλασσα

Ο Μάκης δε χρησιμοποιεί το Google Earth. Το Google Earth χρησιμοποιεί το
Μάκη.

Ο Μάκης θα κρίνει το Χριστό στη Δευτέρα Παρουσία

Ο Μάκης τραβάει τα βίντεο του Μπιν Λάντεν

Ο Μάκης έχει κάνει λάθος μόνο μία φορά! Όταν νόμιζε πως έκανε λάθος...

Όταν ο Μάκ...τα λέμε αργότερα, έσκασε το FBI...

Ο Μάκης ξέρει πότε θα πάρει πρωτάθλημα η ΑΕΚ.

Ο Μάκης μιά φορά παρήγγειλε Big Mac στα Goody's. Και του το έδωσαν.

When I say jump you say how high. Όταν ο Μάκης λέει πήδα, πηδάς από τον 4ο.

Ο Μάκης δένει τα κορδόνια του με Γόρδιο Δεσμό.

Ο Μάκης ήξερε σε ποια θέση παίζει ο Τζιοβάνι.

Ανεβάζω αυτό το ποστ χωρίς να φοβάμαι γιατί ο Μακης ξέρει ότι δεν είμαι καλά ψυχολογικά και αστειεύομαι!!!!!

Μπροστά στον Άγιο Αντώνιο

2008-01-17T17:02:00.000+02:00

Κατεβαίνοντας από το γραφείο ανακάλυψα πως είχα παρκάρει σε ένα στενάκι όπου είναι το μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου…απ’ έξω γινόταν πανηγύρι νομίζω πως είχε εκατοντάδες τσιγγανόπουλα και γυφτάκια που πρόσφεραν κεριά σε δελεαστικές τιμές…τα προσπέρασα μετά κόπων και βασάνων και αποφάσισα να ανάψω ένα κεράκι…γινόταν πανικός και το ανέβαλλα για σήμερα πρωί. Μέχρι και ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ήταν εκεί, τον οποίο δεν είδα αλλά πρόσεξα το ΜΘ στην πινακίδα του αυτοκινήτου που βρισκόταν έξω από την εκκλησία και στη μέση του μονόδρομου παρκαρισμένο…εξουσία….

Μπήκα στο αμάξι μου και αφού κλείδωσα γρήγορα μην μου την πέσουν τα τσιγγανοπαιδα, έβαλα μπρος. Τότε μου χτύπησε το τζάμι ένας νεαρός, ξανθός με μπλε μάτια…κάτι ήθελε να με ρωτήσει σκέφτηκα, και κατέβασα λίγο το παράθυρο.

Μου ζήτησε χρήματα γιατί όπως μου είπε μαζεύει λεφτά να πάει στον ψυχίατρο να του γράψει φάρμακα για να κάνει αποτοξίνωση…

Έσβησα τη μηχανή και αποφάσισα να το αναλύσω το θέμα. Μιλούσαμε περίπου 10 λεπτά και αυτό γιατί προσπαθούσα να καταλάβω πόσο δόση αλήθειας είχαν τα λόγια του. Μου έδειξε το χαρτί του ΟΚΑΝΑ που περιμένει σειρά καθώς και την κάρτα του γιατρού.

Μου είπε επίσης ότι είναι από τη Τσεχία πως ζει με την μάνα του και πως τώρα για να μη βγάζει στερητικά βολεύεται με lexotanyl τα οποία αγοράζει προς 2 € το χάπι από την Ναυαρίνου. Μου είπε ακόμα πως δεν χτυπάει ενέσεις αλλά κάνει μυτιές και μου δείξε τα χέρια του…η αλήθεια είναι επειδή βλέπω πρεζάκια συχνά στο δρόμο που δουλεύω αλλά και επειδή έχω μια εμπειρία πάνω στο θέμα, πως δεν έδειχνε να κάνει χρήση. Δεν ήταν μαστουρωμένος, ούτε βρώμικος, ούτε έχανε τον ειρμό των σκέψεών του.

Με κοιτούσε στα μάτια απλά και προσπαθούσε να μου δώσει να καταλάβω…

Δεν ξέρω αν καταλάβαινα αλλά του εκμυστηρεύτικα κάτι δίνοντάς του μια συμβουλή, εκεί κέρδισα την προσοχή του, ύστερα άνοιξα το κινητό μου και του έδωσα ένα τηλέφωνο.

Ένα τηλέφωνο που σημείωσα τελείως τυχαία την περασμένη εβδομάδα ακούγοντας ΕΡΑ 2 που είχε μια συνέντευξη ενός ανθρώπου που εργάζεται στο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΑΥΤΟΒΟΗΘΕΙΑΣ μια δράση ενάντια στα ναρκωτικά του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης…ήταν η πρώτη φορά που δεν έλεγαν αηδίες και όταν έδωσαν τον αριθμό το σημείωσα.

Του το έδωσα και τον παρακάλεσα να πάρει τηλέφωνο εκεί. Άνοιξε το κινητό του και το σημείωσε και μου υποσχέθηκε πως θα καλούσε αύριο το πρωί.

Ύστερα άνοιξα το πορτοφόλι μου και πήγα να βγάλω 10 €…μου είπε πως χρειαζόταν μόνο 5€ και μου έδειξε πως είχε ήδη 45€ και η επίσκεψη στο γιατρό στοίχιζε 50€.

Του τα έδωσα και του είπα πως αν τον πετύχω στην Ναυαρίνου να κυκλοφορεί μαστουρωμένος θα του σπάσω τα μούτρα.

Όση ώρα μιλούσαμε αναγκάστηκα να αγριοκοιτάξω πολλές φορές διάφορες θειες που περνούσαν και σταματούσαν να παρακολουθήσουν με αηδία την κουβέντα μας…μερικές κάτι ψιθύριζαν και άλλες κουνούσαν το κεφάλι τους αηδιασμένες…ανάθεμα τες πήγαιναν και στην εκκλησία.

Γι’αυτό αυτά τα παιδιά- που για μένα είναι απλά άρρωστα- δεν θα βρουν ποτέ την υγειά τους, γιατί πάντα κάποιος θα τους αντιμετωπίζει σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας, και αυτό είναι το χειρότερο.

Γυρνώντας σπίτι έμαθα πως ο Άγιος Αντώνιος είναι ο προστάτης των ψυχοπαθών και κάπως μου φάνηκε όλη αυτή η ιστορία, αφού ούτε σε εκκλησίες πολυπηγαίνω ούτε με τοξικομανείς παίρνω το θάρρος να μιλήσω.

Σήμερα πρωί πρωί πήγα στην εκκλησία και άναψα κεριά για τους δικούς μου ανθρώπους, και ένα για το παιδί που γνώρισα χτες…παρακάλεσα τον Άγιο Αντώνιο να δώσει φώτιση σε εκείνον γιατί πιστεύω πως το έχει πραγματικά μεγαλύτερη ανάγκη…

Ξέρω ότι πολλοί διαφωνείτε με τις απόψεις μου, όπως διαφωνούσα και εγώ πριν κάποια χρόνια…αργότερα έμαθα πως όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται μια ευκαιρία. Χάρηκα που εγώ προσπάθησα να τη δώσω χτες.

Ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει η μοίρα γι'αυτό καλό είναι να μην κατακρίνουμε χωρίς να γνωρίζουμε πώς, ένας άνθρωπος έφτασε σε σημείο να καταστρέψει τον εαυτό του ή να απλώσει το χέρι του να ζητήσει ελεημοσύνη.

Σκεφτείτε το.

Η ΖΩΗ μου θύμησε τη δικιά μας ζωή!

2008-01-10T23:47:00.000+02:00

Άργησα πολύ να γράψω...περίμενα το πρώτο ουσιαστικό ποστ της χρονιάς να είναι γεμάτο δάκρυα χαράς.
Βγαίνοντας από επαγγελματικό ραντεβού στις 12.30 χτύπησε το τηλέφωνό μου, ήταν η αδερφή της κολλητής μου που μου ανακοίνωνε ότι η Δαφνούλα γεννούσε...οδηγούσα τρελαμένη χωρίς να ξέρω που πηγαίνω....στο γραφείο? στην κλινική?
Πήγα στο γραφείο είδα κάποιες εκκρεμότητες και 14.00 πάρκαρα στην κλινική...μπήκα σχεδόν τρέχοντας και άνοιξα την πόρτα του τοκετού με φόρα...η μαία μου ανακοίνωσε πως μόλις είχαμε γεννήσει ένα υγιέστατο κοριτσάκι...δεν είχε καν προλάβει ο μπαμπάς να βγει να το πεί στους υπόλοιπους.
Ελεγα ασυναρτησίες, σαν να μην μπορούσα να καταλάβω για ποιό λόγο ήμουν εκεί...είδα τη μικρή όταν τη φέραν στο "ταπερ" και κάτι ένιωσα η καρδιά μου χτυπούσε σε ρυθμούς σαλσα...και ύστερα πέρασε η περήφανη μανούλα ξαπλωμένη σε ένα φορείο και μας χαιρέτησε...και τα μάτια της ήταν τόσο όμορφα όπως τότε το 1991 στο λεωφορείο του Πανοράματος που πήγα και της ανακοίνωσα ότι πηγαίνουμε στο ίδιο σχολείο με όλη τη μαγκιά που είχα και της είπα να πάμε για κανέναν καφέ (λές και ήξερα τι είναι) και κείνη με κοίταξε σαν αθώο γατί...

και θυμήθηκα...

...που με συνόδευε αλαφιασμένη με ένα ασθενοφόρο στο νοσοκομείο γιατί για ακόμα μια φορά είχα χτυπήσει
...που βγαίναμε κρυφά στα κλαμπ
...που κατασκοπεύαμε τον φωτογράφο
...που παίζαμε ατελείωτες ώρες τάβλι
...που κάναμε ωτοστόπ για να πάμε σχολείο και το διασκεδάζαμε
...που χάναμε το λεωφορείο της Χαλκιδικής γιατί παίζαμε στο παγκάκι κουμ καν
...που την κορόιδευα γιατί το πολυτιμότερο υλικό αγαθό της ζωής της είναι το κραγιόν
...που γυρίζοντας από το Βόλο στη Θεσσαλονίκη με κοίταξε συνωμοτικά και καταλήξαμε απλά στην Κρήτη!
...που ήπιε πρώτη φορά ουίσκι όταν έφυγε από κοντά μας ο 'Αγγελος μου
...που κουβαλούσαμε στο μικρό μου Peugeot ένα ημίδιπλο κρεββάτι από το Μοναστηράκι στο Μαρούσι και όλη η Αθήνα μας φώναζε καλά μαμήσια!
...που πίστευε πως το εξωτερικό δεν υπάρχει και πως είναι μόνο ένας μύθος
...που τον κατέρριψα με ένα ταξίδι στη Βουδαπέστη τη Βιέννη και τη Μπρατισλάβα!
...που ήταν εκεί πάντα δίπλα μου όταν ο πατέρας μου έφυγε για την γειτονιά των αγγέλων
...που ήταν η μόνη που δεν έβγαινε ΠΟΤΕ για ΜΙΑ (μόνο) μπύρα
...που την πήγα σε γήπεδο ποδοσφαίρου να δούμε Manchester και θύμωσε που δεν είχε οροφή!
...που της έκανα ψυχοθεραπείες όταν η μικρή της αδελφή μεγάλωσε και έδειχνε να μου μοιάζει(απλά άτακτη ήμουν)
...που ποτέ δεν έμαθα πόσοι πλανήτες και ποιοι, βρίσκονται στο ηλιακό μας σύστημα
...που ποτέ δεν κατάλαβε τι είναι οφ σαιτ
...που φοβόταν μην τυχόν δω εγώ πρώτη τους εξωγήινους και δεν με άφηνε τα βράδια να κοιτώ τον ουρανό
...που γράφαμε ασταμάτητα mail όταν χρειάστηκε να μετακομίσει στην Αθήνα για επαγγελματικούς λόγους( και έχουμε αρχείο)
...που ανοίξαμε το πρώτο μας Blog το 2001 (όχι δεν θα σας πω ΠΟΤΕ ποιο είναι!!!!!)
...που μέσα από το γράμματα της όταν ήμουν στο "κολέγιο" τη θαύμαζα και δεν της το πα ποτέ
...που γνώρισε το Γιάννη
...που την άκουσα για πρώτη φορά ερωτευμένη
...που βγήκα από το κολέγιο και μαλώσαμε
...που έμεινε έγκυος
...που παντρεύτηκε
...που επιτέλους πάχυνε και φόρεσε ένα παντελόνι μου!!!!!
...που έφερε στο κόσμο τη μικρή ΖΩΗ

Τη ΖΩΗ που με έκανε να χαμογελάσω από την ψυχή μου μετά από πολύ καιρό, που με έκανε να σβήσω ότι άσχημο περάσαμε

και ξαφνικά σαν να ξεκίνησε και πάλι ο χρόνος την είδα να με κοιτάει και έτρεξα και την αγκάλιασα...δεν την έχω δει πολλές φορές να κλαίει και κάθε φορά που το κάνει με συγκλονίζει

Κρατήθηκα μέχρι τις 10.30 που έφυγα από εκεί και από τότε κλαίω...κλαίω ασταμάτητα, αλλά είναι δάκρυα χαράς

Σ ' ευχαριστώ

Ξέχασα να σου ψιθυρίσω πως σ' αγαπώ πολύ και πως είναι αδύνατον να ζήσω χωρίς μια τούφα από τα μαλλιά μου!

Η μικρή ΖΩΗ ήρθε στο κόσμο μας στις 14:05 και ζύγιζε 3580 (μπαμπάτσικο παιδί)!

Να έχει υγεία και να ναι τυχερό στη ζωή του!!!!!

Σε ευχαριστούμε πατέρα Γιάννη για όλα!!!!!!!!!!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!!!

2008-01-03T11:27:00.000+02:00

Κάλιο αργά παρά ποτέ!!!!!

Να ευχηθώ και εγώ με τη σειρά μου Καλή Χρονιά και ευτυχισμένο και τυχερό το νέο έτος!

Χάθηκα είναι η αλήθεια, αλλά δεν φταίω εγώ...το μικρόβιο φταίει που με ερωτεύτηκε και δεν λέει να ξεκολλήσει από πάνω μου!!!

Ήρθε ανήμερα Χριστουγέννων συνάμενο κουνάμενο και δεν λέει να φύγει...του είπα πως δεν ενδιαφέρομαι αλλά τίποτα αυτό.
Παραμονή Πρωτοχρονιάς και ενώ είχα έρθει λίγο στα ίσια μου ετοιμάστηκα και πήγα στην κουμπάρα μου για ρεβεγιόν και ενώ όλα έδειχναν ότι τα είχα καταφέρει...γύρω στις 11.15 κάτι ένιωσα...κάτι πολύ έντονα, μην αυταπατάστε δεν ήταν ένα γλυκό συναίσθημα για το χρόνο που έφευγε... όχι...ήταν ένας πολύ έντονος πόνος στην κοιλιά που δήλωνε πως κάτι ήθελε να φύγει μαζί με το 2007 …
Επισκέφθηκα την τουαλέτα…σκεφτόμενη ότι δεν είναι τίποτα…πόσο είχα γελαστεί…όσο η ώρα περνούσε τόσο προσπαθούσα να το πάρω απόφαση πως ο καινούριος χρόνος θα με έβρισκε στο μικρό λαχανί μπάνιο. « όχι ρε γαμώτο μου, σκέφτηκα, δεν θα την περάσω όλο το 2008 στην τουαλέτα και έδωσα μια με δύναμη και ….δεν θέλετε να ξέρετε τι έγινε…το θέμα ήταν ότι πρόλαβα.
11 52 ήμουν έξω…λίγο χλωμή αλλά πιο αδύνατη σίγουρα!
Πρόλαβα χτύπησα και 2 Imodium και υποδέχτηκα το νέο έτος άνετη στον καναπέ!!!!!
Πάρα τρίχα τη γλίτωσα!!!!
Ουφ!
Περάσαμε καλά, γελάσαμε, φάγαμε, παίξαμε και χαρτιά για το καλό του χρόνου και τα ξημερώματα γυρίσαμε σπίτι με τη μαμά μου σε πλήρη κέφια…κάποιος της είπε ότι καλό είναι να σπάσει ένα ρόδι έξω από το σπίτι για γούρι…αλλά δεν της είπε πώς να το σπάσει (μέγα λάθος)
Έπιασε λοιπόν η μανούλα μου το ρόδι και προσπαθούσε να πετύχει το δέντρο στη μέση του κήπου…φυσικά και δεν το πετύχαινε, με αποτέλεσμα τα ρόδια να καταλήγουν στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα κάτω από το σπίτι…
Τυχερά θα είναι τα αυτοκίνητα!
Τελικά το ρόδι έσπασε στο δέντρο…τυχερό και το δέντρο!!!!!!

Καλή χρονιά να χούμε με ΥΓΕΙΑ και πολύ πολύ πολύ γέλιο!!!!!!!!

Merry Christmas everyone!

2007-12-24T17:45:00.000+02:00

Ας γελάσουμε λίγο...

2007-12-18T18:34:00.000+02:00

Δεν μπορώ να δουλέψω σήμερα...κάθομαι και γελάω με βλακείες...όπως η παρακάτω!!!!!
Δεν πειράζει...ας γελάσουμε και λίγο!!!!!!!!!
Hippo and Dog σε τρελές στιγμές απολαύστε το!!!!!!!

Αλλά για να είμαι ειλικρινείς γέλασα πάρα πάρα πολύ και με αυτό!!!!

Απορώ υπάρχει κανείς που πραγματικά δουλεύει αυτές τις μέρες??????

Πάλι εδώ!

2007-12-16T21:13:00.000+02:00

Είμαι πολύ κουρασμένη και αυτό οφείλετε στις 3 μέρες που βρισκόμουν στην Αθήνα και 2 μέρες που γυρνούσα από εκκλησία σε εκκλησία για να προλάβω τους τελευταίους γάμους της χρονιάς (ούτε ο Ψωμιάδης να μουν!!!!)
Αυτή τη φορά το ταξίδι στην πρωτεύουσα με κούρασε πολύ, αφού πέρα από το γεγονός ότι το έκανα για ακόμα μια φορά οδικώς, ο καιρός δεν με βοήθησε καθόλου. Στο κατέβασμα είχα καταρρακτώδης βροχές να με ακολουθούν και στο ανέβασμα είχα τρελή χιονόπτωση( 8 ώρες έκανα να φτάσω!)
Παρ όλη την κούρασή μου όμως ήταν ένα από τα πιο εποικοδομητικά μου 3ήμερα στην Αθήνα, αφού έκανα ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες γνωριμίες και έμαθα πολλές καινούργιες λεξούλες!

Δεν έχω το κουράγιο να περιγράψω όσα είδα και άκουσα αλλά θα το κάνω οσονούπω!

Είναι πάντως η πρώτη φορά που η Αθήνα μου χάρισε μια όμορφη εικόνα την οποία και πήρα μαζί μου...η βόλτα μου ένα βροχερό μεσημέρι στην μαρίνα στο Καλαμάκι ήταν βαθιά ανάσα στην καταπονημένη μου το τελευταίο διάστημα ψυχή!

...το συνιστώ ανεπιφύλακτα....όσοι μένετε στην γεμάτη άγχος πρωτεύουσα τολμήστε το. Κλείστε τα όλα και πάτε μια βόλτα εκεί...αξίζει!

ΦΑΙ

2007-12-11T15:48:00.000+02:00

Εν αρχή.

ο Θεός γέμισε τη γη με μπρόκολο,
κουνουπίδι και σπανάκι, πράσινα, κίτρινα και
κόκκινα λαχανικά όλων των ειδών, ώστε ο
άνδρας και η γυναίκα να ζήσουν υγιεινά
και παντοτινά.
Ο σατανάς όμως δημιούργησε τα Haagen Dazs
και τα διάφορα cookies. Και ρώτησε:
«Λίγη ακόμη σάλτσα βύσσινου;» και ο
άνδρας απήντησε: «Ευχαρίστως!» και η
γυναίκα πρόσθεσε: «Παρακαλώ για μένα
άλλη μια ζεστή βάφλα με σαντιγί!». Και
έτσι πήραν και οι δύο από 5 κιλά.

Και ο Θεός δημιούργησε το γιαούρτι
ώστε να διατηρήσει η γυναίκα το σώμα της
όπως άρεσε στον άνδρα.
Και ο σατανάς δημιούργησε από το σιτάρι

το άσπρο αλεύρι και
από το ζαχαροκάλαμο τη ζάχαρη και τα
συνδύασε. Και η γυναίκα άλλαξε νούμερο
στην ένδυσή της και πήγε από το 38 στο 46.

Και έτσι είπε ο Κύριος: «Δοκίμασε το
φρέσκο μαρούλι μου!» Και ο σατανάς εφεύρε
το ντρέσσιγκ και το σκορδόψωμο ως
συνοδευτικά. Και οι άνδρες και οι γυναίκες
μετά από αυτή την απόλαυση άνοιξαν τις
ζώνες τους κατά τουλάχιστον μία τρύπα.

Ο Κύριος όμως είπε: «Σας έδωσα φρέσκα
λαχανικά και ελαιόλαδο, στο οποίο να
μαγειρεύετε υγιεινά!» Και ο σατανάς
συνόδεψε τα φαγητά αυτά με δεύτερο πιάτο
από νόστιμες μπουκίτσες από ψωμάκια,
τυράκια camembert, αστακό σε βούτυρο
μυρωδάτο και φιλετάκια κοτόπουλου. Και
οι τιμές χοληστερίνης του ανθρώπου
ανέβηκαν στα ουράνια.

Ετσι ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο
αθλητικά παπούτσια, ώστε να χάσει μερικά κιλά
με την άθληση. Και ο σατανάς δημιούργησε
την δορυφορική τηλεόραση και τα DVD μαζί
με τα τηλεχειριστήρια, για να μην
κουράζεται ο άνθρωπος με το ζάπινγκ. Και οι
άνδρες και οι γυναίκες γελούσαν και
έκλαιγαν μπροστά την οθόνη και άρχισαν να
φοράνε ελαστικές φόρμες
αδυνατίσματος.

Ετσι ο Θεός δημιούργησε την πατάτα,
φτωχή σε λίπος και κάλιο και γεμάτη
θρεπτικές ουσίες. Και ο σατανάς
αφαίρεσε την φλούδα και έκοψε το εσωτερικό
της σε πατατάκια τα οποία τηγάνησε και τα
κάλυψε με πολύ αλάτι. Και ο άνθρωπος
πήρε
μερικά κιλά ακόμη

Ο Θεός όμως έφερε το άπαχο κρέας, ώστε
τα τέκνα του να χορταίνουν
προλαμβάνοντας
λιγότερες θερμίδες. Και ο σατανάς
έφερε τα Goodys και το τσίζμπουργκερ των 99
λεπτών. Και ρώτησε ο σατανάς: «Θέλεις
και τηγανητές πατάτες;» Και είπε ο
άνθρωπος: «Βεβαίως, μια μεγάλη μερίδα
με μαγιονέζα!» και είπε ο σατανάς: «Ετσι
μπράβο!» Και ο άνθρωπος έπαθε έμφραγμα.

Και ο Θεός αναστέναξε και δημιούργησε
το τετραπλό μπαϊ πάς της καρδιάς. Και ο
σατανάς δημιούργησε το ΙΚΑ.

...θα περάσει και αυτό!!!!

2007-12-04T15:31:00.000+02:00

Σήμερα κλείνω τον 8^ο χρόνο που παλεύω να βρω λίγη γαλήνη χωρίς εμφανή αποτελέσματα, αν εξαιρέσω ένα τετράμηνο που το χαμόγελό μου απλωνόταν από την μια άκρη της ηπείρου μέχρι την άλλη…πολλές οι κατραπακιές στη ζωή μου, μα δεν παραπονιέμαι, συνεχίζω να χαμογελάω έστω και αν στα μάτια μου πλέον, είναι ευδιάκριτη η θλίψη.

Και κάθε φορά λέω μέσα μου « θα περάσει και αυτό» και θα έρθουν καλύτερες μέρες, και αυτές θεωρητικά έρχονται αλλά μαζί τους εγώ πάντα κουβαλάω και τον πόνο από τα χτυπήματα του παρελθόντος. Χτυπήματα που μου άνοιξαν πληγές και που δεν μπορώ να κλείσω και πιθανόν να μην θέλω…

…δεν είναι ωραίο να αποποιείσαι το παρελθόν σου.

Δεν μπορείς να πεις «πάει αυτό πέρασε πάμε παρακάτω» και να τα αφήσεις όλα πίσω…κάποια έχουν γαντζωθεί στην ψυχή σου έχουν γίνει κομμάτι του εαυτού σου και ο μόνος τρόπος να τα αποβάλλεις είναι να ξεριζώσεις την ίδια την ψυχή, πράγμα αδύνατο σαφώς.

Μαθαίνεις να ζεις με όλα αυτά που σου προκαλούν θλίψη και πόνο και προσπαθείς να τα καλύπτεις κάτω από δυνατά γέλια και καραγκιοζιλίκια που διασκεδάζουν τον κόσμο και τους θυμίζουν ότι δεν άλλαξες παρόλα όσα πέρασες.

Και κλείνεσαι όλο και περισσότερο στον εαυτό σου για να προστατεύσεις την ψυχή σου…την αγκαλιάζεις και της δείχνεις ότι δεν θα την απαρνηθείς.

Ο κόσμος βρίσκει εύκολο να την ξεριζώσεις…σου λέει να ξεχάσεις, να μη κοιτάς πίσω, να αλλάξεις δουλεία, περιβάλλον, συνήθειες, έπιπλα, σπίτι, πόλη, παρέες…αν μπορούσε, θα σου έλεγε να αλλάξεις και πρόσωπο, γιατί καθόλου δεν σε έχει συνηθίσει με αυτή τη θλίψη στα μάτια.

Δεν έχουν δει τις πληγές σου ποτέ από κοντά…μόνο τις φαντάζονται πως είναι, φαντάζονται πως επουλώνονται...

Αν τα πράματα ήταν τόσο απλά τότε οι γιατροί θα μας έστελναν να αγοράσουμε καινούρια έπιπλα όταν θα πονούσε η καρδιά μας…

Όσα και να αλλάξεις γύρω σου, την ψυχή σου την κουβαλάς μέσα σου και μόνο εσύ ο ίδιος ξέρεις πώς να την προστατεύσεις και να την κάνεις να πάψει να αιμορραγεί..

Ότι έχει υποστεί ήταν είτε θέλημα Θεού είτε από δική σου επιλογή…δεν μπορείς όμως να επιτρέψεις σε κανέναν να σου την πληγώσει τώρα επειδή την βρήκε αδύναμη…

Θα μαζέψεις ότι δύναμη σου χει απομείνει και θα την πάρεις να πάτε μακριά…γιατί θέλεις να παραμείνεις ο εαυτός σου και όχι κάποιος που θέλουν οι άλλοι να βλέπουν…

Τα όνειρα μου, που ποτέ δεν με εγκατέλειψαν, θα γίνουν οδηγός στη νέα μου ζωή…

Μόνο πραγματοποιώντας τα θα κάνω το μέσα μου να μου ξαναχαμογελάσει!

…Ψυχραιμία… «θα περάσει και αυτό»

HAPPY BIRTHDAY!!!

2007-12-01T00:14:00.000+02:00

Μέρες τώρα έψαχνα τον κατάλληλο στίχο για τα γενέθλια του φίλου μου του ΤΖΟΝΑΚΟΥ!!!
Το βρήκα με πολύ κόπο αλλά είναι γάντι!!!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΑ!!

ΤΡΕΛΛΑ ΜΠΟΥΓΑΤΣΟΦΙΛΑ!

Πάμε... Banjo Time

ΝΑ ΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!!!

Πάρτε το ρίσκο και γελάστε!!!!!!!

2007-11-28T18:34:00.000+02:00

Έψαχνα απεγνωσμένα να βρω κάτι να γελάσω μέχρι που η φίλη μου η daf μου στειλε ένα mail με το παρακάτω βίντεο...

Το άνοιξα απο το PC της δουλειάς (ευτυχώς) και έκλαψα απο τα γέλια!!!!!

Σας προτείνω να μην το ανοίξετε απο το PC του σπιτιου σας γιατί περιέχει τον ακατανόμαστο γκαντέμη και δεν θα θελα να μαι η αιτία που κάηκε ο υπολογιστής σας...
αν πάλι επιμένετε να ξέρετε πως το ρίσκο είναι δικό σας...
πάντως ούτε η σύζυγος του δεν υπήρξε τόσο τολμηρή!!!!!!!

3........2.......1...... ΒΑΛΤΕ ΗΧΟ και πάμε!!!!!!!!

Υπέροχο!

2007-11-23T23:33:00.000+02:00

Επιτέλους βγήκα από τη γυάλα μου!!!!
Περπατάω με δυσκολία μεν, ελεύθερη δε!!!
Κι όλα είναι τόσο όμορφα...

υγ. αφιερωμένο στο φίλο μου το παππού που του αρέσει η θάλασσα και η ελευθερία της!

Πότε θα βγω??????

2007-11-19T14:02:00.000+02:00

7η μέρα στο σπίτι...πόσο μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος??? Θα σκάσω.

Και το πόδι νιώθω ότι με κοροϊδεύει...χτες μια χαρά χαρούλες ήμουν...πηγαινοερχόμουν με μικρές ενοχλήσεις μεν με ευκολία δε. Μέχρι και κέικ έφτιαξα και σκατοχαιρόμουνα που τα κατάφερα.

Το πήρα απόφαση σήμερα θα έβγαινα στον έξω κόσμο, θα κατέβαινα και μια βόλτα από τη δουλειά με τη μια πατερίτσα δια παν ενδεχόμενων.
θα ανέπνεα καθαρό και κρύο αέρα...

Το πόδι μου όμως από ότι φαίνεται έχει αποκτήσει προσωπικότητα και άποψη...

Σηκώθηκα τα χαράματα γιατί σφάδαζα από τους πόνους.
Τι κρέμες του έβαλα, τι το έτριψα, τι του μιλούσα "γιατί βρε χρυσό μου τι έπαθες πάλι μια χαρά δεν τα πηγαίναμε??"
Ανένδοτο αυτό....δεν έλεγε να ηρεμήσει έστω και για να κοιμηθώ λίγο ακόμα.

Σηκώθηκα κακήν κακώς με πατερίτσα και ξάπλωσα στον καναπέ να δω καμιά τηλεαηδία

Έφαγα μεγάλη ήττα λέμε, δεν πειράζει θα προσπαθήσω αύριο...αν και μόλις άκουσα στο δελτίο καιρού πως θα χιονίσει...μα πότε επιτέλους θα βγω από εδώ μέσα??????

Και αύριο πρέπει να πάω πάλι στον αστυνομικό τμήμα να κάνω μια εξουσιοδότηση...αλλά τώρα ξέρω...θα πάω με κρεμασμένα σκόρδα γύρω μου και πολλά ματάκια!!!!!

ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ

2007-11-16T12:39:00.000+02:00

Δεν θέλω να γράψω πολλά θέλω να ευχαριστήσω το Στάθη για το κείμενο που έγραψε και το ένιωσα σαν δυνατό χαστούκι στο πρόσωπό μου...σαν να φώναζε... Ξύπνα!!!!

Σε αυτά τα παιδιά χρωστάμε όλοι μας πάρα πολλά.

Και ύστερα ο Γιώργος έγραψε >" Το συγκεκριμένο απόσπασμα από τη συναυλία είναι ότι αυθεντικότερο για 'κείνη τη μέρα, καθώς έγινε ακριβώς 30 χρόνια πριν, όταν το νόημα αυτής της ημέρας ήταν ακόμα μέσα στα στήθη των ανθρώπων της τότε εποχής...
Πολύ δύσκολο να επαναληφθούν αυτά τα συναισθήματα σήμερα...
"
Θα διαφωνήσω..εγώ τα ένιωσα αρά θα τα νιωσαν και άλλοι!

Σκέφτηκα πως πρέπει να κάνουμε μια προσπάθεια όλοι εμείς, που είμαστε το μέλλον αυτής της χώρας και να κλείσουμε τα φώτα της δημοσιότητας σε όλους εκείνους που θέλουν να χαλάσουν την πραγματική ιστορία του Πολυτεχνείου, να βάλουμε όλοι δυνατά τη μουσική του Μίκη και να αποδώσουμε φόρο τιμής σε εκείνα τα παληκάρια που καθόρισαν σε πολλούς τομείς τη ζωή και τη πορεία μας

ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΗΛΙΕ

ΒΑΡΙΕΜΑΙ!!!!!

2007-11-15T23:15:00.000+02:00

Βρίσκομαι στην 4η συνεχόμενη μέρα αποκλεισμού από το έξω κόσμο...τις πρώτες τρεις τις ξεπέρασα σερφάροντας και βλέποντας τηλεαηδίες...

Σήμερα όμως η μέρα δεν πέρναγε με τίποτα...πόνεσε η μέση μου να κάθομαι στον υπολογιστή και η τηλεόραση δεν είχε τίποτα όταν λέμε τίποτα τίποτα....(το μόνο που το είδα με απόλαυση ήταν η εκπομπή της τσαπερδόνας, μπράβο Χριστινάκι ήσουν super και τα Farfale ακόμα πιο super)
Υποσχέθηκα λοιπόν στον εαυτό μου πως όταν γεράσω θα πρέπει να έχω από τώρα εναλλακτικές για το πως θα περνάει η μέρα μου, όπως έκανε η Θεοπούλα με τη γιαγιά - Σοφία του ΠΑΡΑ-ΠΕΝΤΕ, γιατί αν μπω στο τρυπάκι να κάθομαι να βλέπω τηλεόραση σίγουρα θα αποβλακωθώ και τα εγγόνια μου θα λένε

«Πάει τα έπαιξε η γιαγιά!!!» και καθόλου δεν μου αρέσει ούτε σαν σκέψη.

Τέτοια και άλλα άρρωστα σκέφτομαι από το πρωί και έχω φρικάρει και να φανταστείς ότι είναι μόνo Πέμπτη και το πιο αισιόδοξο σενάριο λέει ότι θα βγω από το σπίτι τη Δευτέρα...

Εν τω μεταξύ για να μπορώ να κινούμαι πιο άνετα έχω την καρέκλα του γραφείου μου η οποία έχει ροδάκια και έτσι πηγαίνω δεξιά αριστερά με αυτήν....για να καταλάβεις είμαι σαν το Κωνσταντάρα στην ταινία «Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα» που είχε εκείνη τη καρέκλα που πήγαινε δεξιά και αριστερά σαν δαιμονισμένη.

Και μη μου προτείνετε να διαβάσω βιβλία γιατί δεν θέλω, δεν έχω διάθεση βρε παιδί μου...το μόνο που σκέφτηκα ότι ΄θα ήθελα να κάνω είναι να γράψω όλες τις αγαπημένες μου συνταγές σε όμορφα πολύχρωμα τετράδια...αλλά δεν θα πονέσει η μέση μου γράφοντας????
Μήπως να πέσω για ύπνο και να ξυπνήσω τη Δευτέρα το πρωί φρεσκαδούρα???????
Μήπως είμαι τόσο κενή σαν άδεια κατσαρόλα????

Ουφ δεν ξέρω...πείτε καμιά ιδέα!

Καλή εβδομάδα???????

2007-11-12T19:19:00.000+02:00

Από τα άγρια χαράματα με ξύπνησαν από το αστυνομικό τμήμα να πάω να παραλάβω κάτι….έδωσα τόπο στην οργή παρότι μου τη σπάει να με ξυπνούν για ηλίθιο λόγο πρωί πρωί
Σηκώθηκα και πήγα κατευθείαν στο μπάνιο….αφού έκανα ένα καυτό μπανάκι διάλεξα τα ρούχα μου στέγνωσα τα μαλλιά μου ντύθηκα και αποφάσισα ότι τίποτα δεν θα μου χαλούσε την βδομάδα που μόλις ξεκινούσε. Φόρεσα ένα χαμόγελο και τα μαύρα μου γυαλιά και με τον καφέ στο χέρι αποφάσισα να κάνω surprise στους συναδέλφους μου που θα έβλεπαν μετά από καιρό να έχω πάει πρώτη στο γραφείο

Διασχίζοντας ο δρόμο σκεφτόμουν πόσο ευγενικοί ήταν αυτοί οι αστυνομικοί...δεν είχα πετύχει ποτέ τόσους πολλούς ευγενικούς μπάτσους μαζεμένους και αυτό με έκανε να χαμογελάω, μιας και ένιωθα όπως ο Κολόμβος όταν αντίκρισε την Αμερική...σκεφτόμουν ότι θα έγραφα ένα πολύ καλό ποστ γι αυτούς γιατί πραγματικά τους άξιζε μιας και μου αρέσει να είμαι δίκαιη...

Έφτασα μόλις 9.10 κάτω απο το γραφείο και βρήκα αμέσως παρκάρισμα...είναι μεγάλο επίτευγμα να βρίσκεις parking κάτω από τη δουλειά σου στο κέντρο της πόλης Δευτέρα πρωί...αγόρασα και καρτούλες για να μαι νόμιμη και ξεκίνησα να περάσω το δρόμο για αν μπω στην πολυκατοικία μας.

Σκεφτόμουν πόσο ωραία έχει ξεκινήσει η εβδομάδα μου και φυσικά η μέρα μου...στο στενό δρομάκι μας έχει μια νησίδα που είναι παρτεράκι...ως άλλη Τζέιν (βλ. Ταρζαν)εγώ περνάω πάντα από κει πάνω(έτσι κι αλλιώς μόνο χώμα έχει) καθώς ανέβηκα λοιπόν είδα τον αφεντικό μου και φώναξά....Σπυυυυυυυυυυ.......σντουπ.

Πρέπει να έψαχνε αρκετή ώρα να βρει από πού ήρθε η φωνή, αφού εγώ είχα προσγειωθεί ανάποδα στο έδαφος...βλέπετε πέρα απο χώμα το γαμωπαρτεράκι είχε και ένα λάστιχο το οποίο παρέσυρα μπουρδουκλώθηκα και βρέθηκα ανάσκελα

Αφού με εντόπισαν και με σήκωσαν κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά...ναι μεν το πόδι κουνιόταν αλλά ήξερα ότι ήταν ζεστό...ακούμπησα σε ένα αυτοκίνητο και σαν να μη τρέχει τίποτα παρήγγειλα καφέ από το καφετζή ο οποίος μέσα του γελούσε με τη βούτα μου...

Ήπια τον καφέ μιλώντας με το αφεντικό και όσο περνούσε η ώρα τόσο περισσότερο πονούσα...αποφάσισα να πάρω στα εφημερεύοντα...έτσι βρέθηκα στο Ιπποκράτειο για ακτινογραφίες.
Διάστρεμμα διέγνωσαν τελικά και μου παν 3 βδομάδες το λιγότερο θα χρειαστεί για ανάρρωση..μου το δέσανε με φόρτωσαν και με αντιφλεγμονώδες και κατέληξα σπίτι μου.

Τα πράματα γίνανε πολύ χειρότερα όταν σαν ήρωας από άλλο πλανήτη αποφάσισα με τις πατερίτσες που με προμήθευσε η μαμά να ανέβω στον πάνω όροφο που είναι ο υπολογιστής...ήταν αδύνατο...ίσως το δυσκολότερο που έχω υποβάλλει τον εαυτό μου να κάνει...απορώ πως το κάνουν...

Γύρισα ηττημένη στον καναπέ και πήρα τηλέφωνο το τεχνικό των υπολογιστών να έρθει αύριο πρωί πρωί να μου τραβήξει γραμμές κάτω και να μου κατεβάσει και τον υπολογιστή...
Μην τρελαθούμε κιόλας που θα μείνω τόσο καιρό off. Πήρα και την κουμπάρα μου να ρθει να με κάνει να φάω γιατί πολύ πεινούσα...γιατί συν όλων των άλλων είναι και η μανούλα μου άρρωστη με ίωση μάλλον γαστρεντερίτιδας!!!!!

Όλο το μεσημέρι σκεφτόμουν πιθανούς τρόπους για να ανέβω τα σκαλοπάτια...τελικά το βρήκα και ήρθα για να γράψω το post....με τον κώλο...
Πόσο χρήσιμος αποδείχτηκε ότι είναι τελικά!!!!!χαχαχαχα

Από αύριο θα μπορώ να σας διαβάζω όλους...και μάλλον θα μαι η πρώτη που θα αφήνω σχόλια αφού δεν θα ασχολούμαι με τίποτε άλλο εκτός από το blogging!!!!!

Το μόνο που με στεναχώρησε είναι ότι θα χάσω μια συνάντηση που πήρε το αυτί μου πως θα γίνει...σνιφ!

Βρε...δεν έρχεστε Θεσσαλονίκη να με δείτε κιόλας να κεράσω και ζεστή μπουγάτσα??????

Καλή εβδομάδα να χουμε???!!!!!????

Ήταν να ανοίξουμε πανιά...

2007-11-06T23:27:00.000+02:00

Ακούω όλο το απόγευμα στο repeat αυτό το κομμάτι...
Αρνούμαι να ακούσω οτιδήποτε άλλο...ούτε καν την ίδια μου τη φωνή δεν θέλω να ακούω σήμερα.

Που με πηγαινει αυτό το φως αλήθεια που με πάει
μοιαζει να φεύγει προς τα μπρος, μα όλο πίσω γυρνάει

Δρόμοι απο χώμα κι ουρανό και θάλασσας αλμύρα
πόσες γιατρέψατε πληγές πόσα για μένα πήρα

Δεν το παθαίνω συχνά, συνήθως θέλω να μιλάω, να μιλάω πολύ, και να σκεπάζω τους ήχους τις μουσικής...αλλά σήμερα με καλύπτουν τα λόγια του Πλιάτσικα...η μουσική του.

Ηταν να φύγουμε μαζί, όμως πηγαίνω μόνος
Ήταν να ανοίξουμε πανιά, μα δεν μας πήρε ο χρόνος
Ηταν να φύγουμε μαζί, όμως πηγαίνω μόνος

Αυτός ο όμορφος στίχος ταίριαζει στο ταξίδι μου... το ακούω δυνατά περνώντας το τροπικό του καρκίνου κάπου κόντά στην άλλη άκρη της γης, στη μέση του πουθενά και στο κύκλο του απόλυτου.

Μόνος παλέυω το καιρό, κι οπου με βγάλει ο δρόμος

Αχ Θάλλασα μου να ξερες μόνο πόσο μου λείπεις...πόση μόναξιά έχει εδώ στη στεριά να ξερες.

Πετάει και τρέχει βιαστικό, κι αυτό το καλοκαίρι
έρχεται προς το μέρος μας, κάνει πως δεν μας ξέρει

Που μας πηγαίνει αυτό το φως, αλήθεια που μας πάει
μοιαζει να φευγει προς τα μπρος, μα όλο πίσω γυρνάει

Ηταν να φύγουμε μαζί, όμως πηγαίνω μόνος
Ήταν να ανοίξουμε πανιά, μα δεν μας πήρε ο χρόνος
Ηταν να φύγουμε μαζί, όμως πηγαίνω μόνος

Ταξίδι στον ωκέανο, κι οπου με βγάλει ο δρόμος

Γελάω...σιωπηλά, ο στίχος αυτός μου ανήκει.
Όπως μου ανήκουν κι όλα όσα έζησα τα τελευταία χρόνια...όμορφα και άσχημα.

Ηταν να φύγουμε μαζί, όμως πηγαίνω μόνος
Ήταν να ανοίξουμε πανιά, μα δεν μας πήρε ο χρόνος
Ηταν να φύγουμε μαζί, όμως πηγαίνω μόνος
Μόνος παλέυω το καιρό, κι οπου με βγάλει ο δρόμος

Που με πηγαινει αυτό το φως, αλήθεια που με πάει
μοιαζει να φευγει προς τα μπρος μα όλο πίσω γυρνάει.

Φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης '07

2007-11-06T12:54:00.000+02:00

Πέρα του ότι το τραγούδι που κέρδισε ήταν πολύ καλό...ο τραγουδιστής μας έκανε να γελάσουμε όταν δίνοντας του το βραβείο είπε....ΠΛΛΛΛΛΛΑΚΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ??????? Α ρε Θεσσαλονίκη απίστευτη πάλι έγραψες!!!!

Απολάυστε το!

ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ VS ΑΘΗΝΑ

2007-11-01T16:52:00.000+02:00

Μας καρφώθηκε τις προάλλες μαζί με το φίλο μου τον Σπύρο να ανακαλύψουμε ποιες λέξεις που χρησιμοποιούμε στη Θεσσαλονίκη δεν τις ξέρουν οι Αθηναίοι, πολλές δεν τις έχουν ακούσει ποτέ στη ζωή τους, κάτι που ανακάλυψα από τους φίλους μου στην Αθήνα που με κοιτάνε όταν μιλάω λες και τους μιλάει ο Πούτιν!!!!

Πλλλλάκα με κάνεις? – Πλάκα μου κάνεις?

(ελάτε τώρα αιτιατική είναι!!!!)

Κουτούρντισες – Ξεσάλωσες

(χρησιμοποιείται κυρίως στα παιδιά : « κάτσε ηρέμησε λίγο, κουτούρντισες σήμερα»)

Σουβλάκι – Καλαμάκι

(εδώ πρέπει να παραδεχτείτε ότι λέτε βλακεία αφού καλαμάκι είναι αυτό που ρουφαμε…ε????)

Μπουγάτσα με τυρί – Τυρόπιτα

(δεν έχω τίποτα να πω απλά ότι έχουμε και με κιμά και με σπανάκι και με ότι μας παραγγείλετε)

Πάνε να φέρεις – πήγαινε να φέρεις

(εντάξει αυτό ίσως να το κόψαμε λόγω βαρεμάρας)

Πανσέτα – Μπριζολάκι

(βασικά η πανσέτα δεν είναι ακριβώς μπριζολάκι αλλά δεν μπορώ να το περιγράψω τούτη τη στιγμή)

Κούτρα - Τσάμπα

("τη βγάλαμε κούτρα σήμερα")

Φουϊτ – έπαθα λάστιχο

(δηλαδή τα ποδήλατα σας δεν παθαίνανε φούϊτ????????)

Όζα – Μανό

(Πονεμένη γυναικεία ιστορία …κάτι πήρε το αυτί μου ότι έχει σχέση με γαλλικά η Όζα αλλά δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω διότι πολύ απλά δεν ξέρω γαλλικά)

Ντιπ για ντιπ - τελείως μα τελείως

(διαφορες ερμηνείες όπως "μα είσαι ντιπ για ντιπ?" το πρώτο ντιπ είναι τελείως και το δεύτερο κουτός, δηλ. μα είσαι τελείως κουτός. Επίσης καμιά φορά για να δείξουμε έμφαση λέμε " αυτός είναι ντιπ για ντιπ κουτός" και πέρνουν και τα δύο ντιπ την ερμηνεία τελείως)

Σαλάτες αλοιφή - Σαλατα Μελιτζανοσαλάτα, τυροκαυτερή, ρώσικη κλπκλπ

Ξες - Ξέρεις ή Πάνε - Πήγαινε

(πόσα ξές διαστήματα)

Καρντάσι - Αδερφός/ή
(χώρις σχόλια, τα καθημερινά δεν τα έγραψα...thanks Στάθη)

O greekmedianews μου ξύπνησε κύτταρα με αλτσχαίμερ thanks

Κακάο-Μίλκο (ανεξαρτήτως μάρκας)

(δεν το ήξερα ομολογώ!!!)

Λεμονάδα - Λεμονίτα

(ούτε αυτό το ξέρω!)

Τυρί - Φέτα

(μεγάλο μπέρδεμα λέμε έχουν φάει)

Κασέρι - Κίτρινο τυρί

(άκου κίτρινο τυρί...το κασέρι για την Αθήνα ποιό είναι????)

Και φυσικά η καλύτερη απορία όλων των εποχών εκφράστηκε απο το greekmedianews

"ανεξήγητο παραμένει γιατί κανείς δε ζητάει φετόπιτα, αλλά τυρόπιτα..."

Ευχαριστώ fevis

Ντεμέκ - ...και καλά

(με είπε ότι ντεμέκ ήταν αρρωστη )

και μια ευγενική χορηγία της boutsoukas και του Sam(αγνώστων λοιπων στοιχείων)

Ροξ (γλυκό)- καλά στα γήπεδα στην Αθήνα τι πουλάνε??

Μαύρα σπόρια - Ηλιόσποροι

Ασπρα σπόρια- Πασατέμπο

Γκαζόζα- Όχι Sprite ούτε 7Up

Σαν Φιστίκ - Φυστίκια Αιγίνης

Καυτερή πράσινη πιπερια - ξέρω πολλούς Αθηναίους που δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει τέτοιο ζαρζαβατικό!

πάνινα παππούτσια - ελβιέλες
(τι είναι ελβιέλες????)

Ναι για - ναι αμέ
(ναι για σε λέω γιαβρούμ)

Kλάϊν Μάϊν - ότι να ναι, αστα να πάνε

(Κάποτε τηλεφώνησα στη Δάφνη που δούλευε σε εταιρεία στην Αθήνα και της είπα ότι ανακάλυψα ότι οι Αθηναίοι δεν ξέρουν τι θα πεί Κλάϊν Μάϊν, δεν το πίστεψε και κατευθείαν ξεκίνησε να λέει στους συναδέλφους της "είμαστε κλάϊν Μάϊν" και μου λέει ψιθυριστά " ρε μ***α με κοιτάνε στα UFO!" χαχαχαχαχα )

Tippex ή σβυστικό - Blanco

(καλά θυμάσαι geokalp)

Υπάρχουν κι άλλες είμαι σίγουρη αλλά το αλτσχαίμερ δεν με βοηθάει…βάλτε ένα χεράκι να θυμηθούμε και να γελάσουμε

Αμα δεν παινέψεις το σπίτι σου....

2007-10-30T15:19:00.000+02:00

...θα πέσει να σε πλακώσει

και επειδή εγώ σε καμμία περίπτωση δεν θέλω να με πλακώσει
και επειδή συμπαθώ πολύ τα 3 πουλέν του σταθμου(+ σκύλος)
και επειδή ακούω imagine πριν βγει στον αέρα
και επειδή ήθελα πολύ ένα τέτοιο ραδιόφωνο
γι'αυτό και το postάρω και προτείνω να το δοκιμάσουν όλοι

http://www.imagine897.gr/B979CC9A.el.aspx

Αχ και πόσο χάρηκα που ξανακουσα μετά απο χρόνια το Τάσο τον Μητακίδη

Καλή επιτυχία παίδες!!!!!!!

Ας αλλάξουμε κλίμα....

2007-10-29T14:48:00.000+02:00

Ξέρω ότι θα πείτε πως είμαι διχασμένη προσωπικότητα...αλλά ειλικρινά δεν θέλω να σας μελαγχολώ...και επειδή ο καιρός εδώ στη Θεσσαλονίκη σκοτείνιασε(επικίνδυνα), και επειδή εγώ του αντιστέκομαι του παλιόκαιρου, βρήκα κάτι να με κάνει να γελάσω

Νοσταλγία

2007-10-29T11:28:00.000+02:00

Πως περνάν τα χρόνια έτσι…σαν χθες θυμάμαι που περίμενα στην πλατεία το λεωφορείο για να με πάει στο σχολείο…κι όμως έχουν περάσει 12 τουλάχιστον χρόνια.

Ήμασταν η χειρότερη τάξη που πέρασε…έτσι λένε.

Το χαβαλέ που κάναμε δεν περιγράφετε…ούτε το ξύλο βγήκε από το παράδεισο βεβαίως βεβαίως δεν συγκρινόταν με μας…

Τώρα θα μου πείτε τι όνειρο είδες, όμως δεν είδα όνειρο, εικόνες είδα και τα θυμήθηκα..

Ένας φίλος την προηγούμενη βδομάδα μου έστειλε πρόσκληση για το facebook…δεν είχα ιδέα τι ήταν και ναι μεν γράφτηκα αλλά δεν του έδωσα και πολύ αξία γιατί δεν το θεώρησα κάτι σημαντικό.

Το Σάββατο το βράδυ έλαβα άλλη μια πρόσκληση από ένα φίλο blogger και μου ξαναδόθηκε η ευκαιρία να μπω…ψάχνοντας στο δικό του προφίλ βρήκα την παιδική μου φίλη και γειτόνισσα και ψάχνοντας στο δικό της προφίλ βρήκα κάποιους παλιούς μου συμμαθητές.

Είχε αρχίσει να αποκτά ενδιαφέρον.

Είδα ονόματα που είχα χρόνια να συναντήσω και κατάενθουσιάστηκα, μέχρι συμμαθητές μου από το δημοτικό βρήκα.

Νιώθεις μια συγκίνηση είναι η αλήθεια αλλά νιώθεις κάτι απερίγραπτό όταν ανακαλύπτεις ότι μερικοί από αυτούς έχουν εξελιχθεί τόσο, που ούτε το φανταζόσουν όταν τους έβλεπες μέσα στην τάξη να παίζουν ΣΚΟΡ 4 εν ώρα μαθήματος!!!!!

Πάνω στην αναζήτηση λοιπόν ανακάλυψα πως ένας από αυτούς είναι αστροφυσικός και ένα ς άλλος ασχολείται με τη ρομποτική…

Ενθουσιάστηκα και μελαγχόλησα δεν το κρύβω, γιατί με έπιασε εκείνο το κάτι που σε πιάνει όταν νιώθεις πόσο πίσω έχεις μείνει, όταν σκέφτεσαι πόσα πράματα θα μπορούσες να χεις κάνει και δεν τα έκανες από βλακεία, από τεμπελιά από φόβο για το άγνωστο.

Δεν λέω αυτό που ήθελα το πέτυχα….μπήκα (και μάλιστα δυναμικά )στο χώρο του μάρκετινγκ που τόσο αγαπούσα και εξελίχθηκα, αλλά…, ίσως με έπιασε το ανικανοποίητο…βλακεία??? Δεν ξέρω.

Αυτό που σίγουρα αισθάνθηκα είναι υπερήφανη για τους συμμαθητές μου και ειδικά για τον Αντώνη…πάντα του φαινόταν ότι ήταν αλλού αλλά δεν είχα δώσει σημασία

Για του λόγου το αληθές παραθέτω βίντεο με τη δουλειά του…δεν πήρα άδεια για να το προβάλλω αλλά ευελπιστώ πως δεν θα μου θυμώσει!

Ελπίζω να καταφέρουμε κάποια στιγμή να ξανασυναντηθούμε!

Επιστροφή στα πάτρια εδάφη

2007-10-25T11:30:00.001+03:00

Μετά απο 4 μέρες στην πρωτεύουσα επέστρεψα στη Θεσσαλονίκη!!!!
Αχ πόσο την αγαπάω αυτήν την πόλη....ειδικά όταν επιστρέφω απο την Αθήνα
Έχω πολύ δουλίτσα...έχω να διαβάσω και 97 post και μετά θα σας ενημερώσω για τα ευτράπελα του ταξιδιού μου!!!

Πολιτικές σκέψεις

2007-10-19T15:07:00.000+03:00

Δεν ξέρω αν άργησα να μιλήσω για πολιτική…αλλά σήμερα ένιωσα την ανάγκη.

Παρακολουθούσα όλα τα blog με πολιτικό περιεχόμενο την διάρκεια των εκλογών και μου έκανε εντύπωση πόσοι άνθρωποι είχαν άποψη.

Είμαι στο χώρο του ΠΑΣΟΚ από την κοιλιά της μάνας μου…χωρίς καν να το ξέρω.

Ο πατέρας μου με μεγάλωσε με τις αριστερές ιδέες του Ανδρέα Παπανδρέου, τα όνειρά του, και τις φιλοδοξίες του γι αυτή τη χώρα και το λαό της…πολλές φορές στην διαπαιδαγώγηση μου χρησιμοποιούσε τον αυστηρό τρόπο του Ανδρέα…

Το 1981 μόλις 4 χρονών μου έδωσε ένα βαμμένο πράσινο τριαντάφυλλο και με έστειλε στον Αρχηγό να τον φιλήσω και να του το δώσω σε μια κεντρική ομιλία στην παραλία της Θεσσαλονίκης…το 1984 ήμουν πάλι εκεί και σχεδόν σε όλη του την περιοδεία…το 1989 βοηθούσα σε εκλογικό κέντρο γνωστού ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ …στα 12 μου χρόνια έζησα περίεργες καταστάσεις, άρχισα να αντιλαμβάνομαι πως δεν είναι αθώα όλα αυτά …όταν το 1996 είχα πλέον άποψη και δικαίωμα ψήφου αντέδρασα.

Δεν ήθελα να πάω να ψηφίσω…δεν υπήρχε πια ο Αντρέας στο πολιτικό σκηνικό και ο Σημίτης μου έκανε τόσο λίγος, τόσο πλαστικός, τόσο κακή απομίμηση…

Δεν λέω υπήρξε εκσυγχρονιστής και εξευρωπαϊστής και έβαλε την Ελλάδα στην ΟΝΕ αλλά μετά από αυτό δεν είχε τίποτε άλλο να δώσει.

Έγιναν ομηρικοί καυγάδες με τον πατέρα μου…κόντεψε να πάθει έμφραγμα όταν του ανακοίνωσα ότι θα ψηφίσω λευκό…ακόμα έχω τις φωνές του στα αυτιά μου «το λευκό είναι κάτω η εξουσία, αναρχία, και εγώ δεν θέλω κόρη αναρχική»

Δεν θυμάμαι αν του έκανα το χατίρι εκείνη τη φορά ξέρω όμως πως πάντα ψήφιζα με βαριά καρδιά το ΠΑΣΟΚ ελπίζοντας κάθε φορά κάτι να άλλαζε…τίποτα όμως.

Χτες βρέθηκα σε μια ευχαριστήρια συγκέντρωση του Άκη Τσοχατζόπουλου.

Πήγα, γιατί πρώτη φορά με κάλεσαν να με ευχαριστήσουν για τη βοήθεια που έδωσα όσο λίγη και αν ήταν αυτή, και ειδικά από κάποιον που δεν εκλέχθηκε τελικά.

Μέσα μου σκεφτόμουν ότι θα θέλει να μαζέψει τον κόσμο για να τους πει σε ποίο στρατόπεδο να ενταχθούν στις 11/11/07…όταν όμως μιλώντας είπε…δεν με απασχολούν τα πρόσωπα…δεν χρωστάω σε κανέναν, τότε άρχισα να τον παρακολουθώ προσεκτικά…ήταν σαν να άκουγα τον πατέρα μου που μιλούσε με λόγια του Ανδρέα για το μέλλον της χώρας και του λαού της.

Μιλώντας αργότερα με τον κ.Τσοχατζόπουλο με προέτρεψε να μπω στο site του και να ρίξω μια ματιά στην πρόταση που έχει συντάξει για το ΠΑΣΟΚ, μου είπε χαρακτηριστικά (σαν να διάβαζε στα μάτια μου την αηδία που νιώθω για όλα αυτά πλέον) «Το ΠΑΣΟΚ θα ξαναγεννηθεί, η λαϊκή βάση θα αντιδράσει…μέσα από νέες διαδικασίες και μετά από μια τριετία τουλάχιστον θα ξαναγεννηθεί και θα γίνει όπως πρέπει, θα βρει το δρόμο που του αρμόζει και εμείς θα ήμαστε εκεί να το στηρίξουμε, έτσι μικρή?»

Και όταν τον ρώτησα ποιος θα ηγηθεί αυτής της πρότασης μου απάντησε κοφτά «η λαϊκή βάση, τα πρόσωπα περνάνε και φεύγουν η ιδεολογία και οι ανάγκες παραμένουν»

Αναθάρρεψα και μόλις ήρθα στο γραφείο μπήκα στο site του και διάβασα…

Ναι, ανοιχτά πλέον, μπορώ να ξανάενταχθώ με την ίδια πώρωση που είχε ο πατέρας μου, δίπλα σε αυτές τις απόψεις γιατί αυτές με εκφράζουν απόλυτα.

Όποιος και να τα πρότεινε μαζί του θα ήμουνα.

Νομίζω πως ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να ακολουθούμε έναν και να αρχίσουμε να πηγαίνουμε όλοι μαζί.

Πρέπει να σταματήσουμε να τους δίνουμε εξουσία χωρίς να ξέρουμε πως θα τη χρησιμοποιήσουν, πρέπει να απαιτήσουμε δεσμεύσεις και εγγυήσεις από οποιονδήποτε θέλει να κάτσει στην θέση του καπετάνιου αυτής της χώρας.

Η ιστορία της μύτης μου και των γύρω περιοχών!!!

2007-10-18T13:06:00.000+03:00

Υποτίθεται πως έκανα επέμβαση (συρρίκνωση κόγχης) για να σταματήσω να έχω πονοκεφάλους και να σταματήσω να φτερνίζομαι σαν τη μαύρη συνέχεια…

Υποτίθεται πάντα…γιατί έκανα την επέμβαση πόνεσα υπέφερα αλλά είχα στο μυαλό μου ότι δεν θα πονάω αργότερα και έτσι έκανα τουμπεκί ψιλοκομμένο.

Την Δευτέρα πήγα και για καθαρισμό και ο γιατρός περήφανος για το επίτευγμά του, μου ανακοίνωσε πως «μια νέα εποχή ξεκινάει στην ιστορία της μύτης μου».

Όντως δεν είχε άδικο, από την Τρίτη φτερνίζομαι πιο συχνά, και στο κεφάλι μου έχουν εγκατασταθεί μικρά τερατάκια με μπαλτάδες στα χέρια που χοροπηδάνε ασταμάτητα και ακούραστα όλο το 24ώρο, μάταια προσπαθώ να τα ξεγελάσω με δόσεις Depon Panadol Mesulid Lonarid…είναι ανίκητα τα γαμωτερατάκια.

Τόσο χαρούμενα είναι, που χτες κάνανε τα μισά πάρτι στο κεφάλι μου και τα άλλα μισά στο στομάχι μου…ε αποτέλεσμα να με κάνουν να αγκαλιάσω τη λεκάνη της τουαλέτας και να παρακαλάω για έλεος…έπιασα τον εαυτό μου να κοιτάει με προσοχή τη λεκάνη αφού είχα βγάλει ότι ΔΕΝ υπήρχε (δεν μπόρεσα να φάω όλη μέρα) μήπως εντοπίσω κανένα από αυτά, αλλά τίποτα.

Ψάχνω και το γιατρό αλλά δεν το βρίσκω και το πάρτι συνεχίζεται…

Όχι τίποτα άλλο αλλά έχω και ταξίδι στην Αθήνα και αλήθεια σας λέω δεν θέλω να κατέβω στην πρωτεύουσα παρέα με τα γαμωτερατάκια. Θέλω να κατέβω ΜΟΝΗ μου!

Ξέρω πως μια είναι η λύση….να αλλάξω κεφάλι!!!!!

Αυτό που φοβάμαι πλέον πιο πολύ, είναι μην εισχωρήσουν στον εγκέφαλο με τίποτα πυρσούς, και κάψουν και τα τελευταία εγκεφαλικά κύτταρα που μου έχουν απομείνει.

Τι θα κάνω????

Γιατρέ μου θα ζήσω???????

Χαλαρώστε

2007-10-16T16:35:00.000+03:00

Τα καλύτερα απο αυτά που μου στειλαν!

ΠΕΡΙΕΡΓΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

2007-10-12T18:01:00.000+03:00

> >

> >1. Εμφανίστηκε σε γαριδάκια, και αντιγράφτηκε μετά απ’ όλες τις μάρκες:

> >Μπορεί να είσαι ο νικητής, δεν είναι απαραίτητη η αγορά του προϊόντος,

> >πληροφορίες εντός. (Μπορώ βέβαια και να γλιτώσω, αν χακέψω το κουτί...)

> >

> >2. Σε ιμιτασιόν μάρκας πιστολάκι για μαλλιά:

> >Μην το χρησιμοποιείτε κατά την διάρκεια του ύπνου. (Αγκού;)

> >

> >3. Σε all brand σαπούνι ελληνικής παραγωγής:

> >Xρησιμοποιήστε το σαν κανονικό σαπούνι. (Ok, δε θα το φυτέψω στη γλάστρα, > >να > >είσαι σίγουρος!)

> >

> >4. Σε κατεψυγμένο φαγητό:

> >Πρόταση σερβιρίσματος: Ξεπαγώστε το. (Βασικά καλά που μου τό ‘πες γιατί > πού > >να > >γδύνομαι για να το σερβίρω με παγοκόφτη...)

> >

> >5. Σε κάλυμμα κεφαλιού για ντους:

> >Προσοχή: Χωράει μόνο ένα κεφάλι. (Το έχω υπόψη μου, αλλιώς θα έπαιρνα το > >μοντέλο - Λερναία Ύδρα)

> >

> >6. Σε πακέτο με γλυκό τιραμισού (τυπωμένο στον πάτο):

> >Μην το αναποδογυρίζετε. (Πολύ αργά, την πάτησα! Μήπως νά ‘παιρνα και > >δεύτερο;)

> >

> >7. Σε υπνωτικό χάπι:

> >Παρενέργειες: Μπορεί να προκαλέσει υπνηλία... (Βαριά η επιστήμη για μας

> >τους > >αδαείς...)

> >

> >8. Σε φωτάκια Χριστουγέννων με μεγάλα γράμματα:

> >Μόνο για εσωτερική και εξωτερική χρήση. (Κι εγώ που έλεγα να τα φυτέψω στο > >περιβόλι...)

> >

> >9. Σε αποκριάτικη παιδική στολή Σούπερμαν με αυστηρό ύφος:

> >Φορώντας αυτή τη στολή δε μπορείς να πετάξεις. (Εδώ δολοφονείται η > >μεγαλύτερη > >παιδική φαντασίωση)

> >

> >10. Σε πακέτο ξηρών καρπών αεροπορικής εταιρείας:

> >Οδηγίες: Ανοίξτε το πακέτο, φάτε τους ξηρούς καρπούς.

> >

> >11. Σε κουβέρτα από την Ταϊβάν:

> >Να μη χρησιμοποιείται για προστασία σε τυφώνες.

> >

> >12. Σε καθρέφτη σε δίκυκλο:

> >Θυμήσου:Τα αντικείμενα στον καθρέφτη είναι στην πραγματικότητα πίσω σου.

> >

> >13. Στο καπάκι ενός μπουκαλιού με γάλα (Αγγλία):

> >Αφού ανοιχτεί, κρατήστε το όρθιο.

> >

> >14. Σ’ ένα σπρέι για έντομα στη Ν. Ζηλανδία:

> >Αυτό το προϊόν δεν έχει δοκιμαστεί σε ζώα.

> >

> >15. Σ’ ένα Γιαπωνέζικο προϊόν για τις αιμορροϊδες:

> >Ξαπλώστε στο κρεβάτι και βάλτε το «όπως-το-λεν» αργά σαν σπαθί στο θηκάρι > >του. > >Την ώρα που το βάζετε, για περίπου 5 λεπτά, μείνετε ήσυχοι... (Ουρλιάξτε > >μετά!)

> >

> >16. Σε κάποιες χώρες στη βάση του μπουκαλιού της Κόκα Κόλας:

> >Ανοιξτε απ’ την άλλη μεριά.

> >

> >17. Σ’ ένα μπλέντερ για τρόφιμα (Ιαπωνία):

> >Να μη χρησιμοποιηθεί για την άλλη χρήση. (Εδώ αρχίζω και έχω σοβαρές

> >απορίες... > >Και, υπόψη, δεν έλεγε “για > >άλλη χρήση”. Το έχω μεταφράσει όπως ήταν “για ΤΗΝ άλλη χρήση”)

> >

> >18. Σ’ ένα κουτί φιστίκια (ΗΠΑ):

> >Προσοχή. Περιέχει φιστίκια. (Ναι, ε; Ας το καλό! Έλεγα κι εγώ...)

> >

> >19. Στο κουτί ενός αλυσσοπρίονου (Σουηδία):

> >Μην προσπαθήσετε να σταματήσετε την αλυσίδα με τα χέρια σας ή τα

> >γεννητικά > >σας όργανα... (Σκέφτομαι... ποιο τηλεφώνημα πελάτη τους έκανε να > προσθέσουν > >αυτήν την οδηγία;)

> >

> >20. Στη συσκευασία κάποιου σίδερου σιδερώματος:

> >Μη σιδερώνετε τα ρούχα ενώ τα φοράτε (Άμα τα φοράει άλλος;)

> >

> >21. Στη συσκευασία ενός παιδικού αντιβηχικού:

> >Μην οδηγείτε αυτοκίνητο, ούτε να χρησιμοποιείτε μηχανές.

Δείξε μου το τασάκι σου...

2007-10-11T13:07:00.000+03:00

μόλις έλαβα το παρακάτω με e-mail και πολύ γέλασα...

...γιατί έχω συνήθως το τασάκι του μ**ακα!!!!!!

Περι μύτης ο λόγος!!!! ΑΨΟΥΟΥΟΥΟΥ!

2007-10-08T17:00:00.000+03:00

Γενικά φημίζομαι για την ψυχραιμία μου όσον αφορά ιατρικά θέματα...πρώτη τρέχω πάντα στα νοσοκομεία για ηθική συμπαράσταση...να φροντίσω τους άρρωστους φίλους μου, να σταματήσω το αίμα από μικροπληγες , να προσφέρω Α’ Βοήθειες κλπ κλπ...

Όταν όμως πρόκειται για μένα τότε χέζω στα βρακιά μου!!!!

Μπορώ να αντιμετωπίσω τον πόνο όπως και το αίμα εκείνο που δεν μπορώ είναι οι επεμβάσεις...

ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ όσο ανώδυνες και αν είναι
Αύριο θα πρέπει να κάνω μια που πρακτικά όπως είπε ο γιατρός είναι ανώδυνη, θεωρητικά δεν μου είπε όμως....

Από τη μια σκέφτομαι ότι επιτέλους θα σταματήσω να φτερνίζομαι και να έχω πονοκεφάλους από την άλλη όμως παρακαλάω τα Alien να έρθουν και με απαγάγουν για ένα 24ωρο…

Και για να μην αφήσω απορίες θα κάνω συρρίκνωση της κόγχης!!!

Έχω όπως είπε ο γιατρός τα τρία κακά της μοίρας μου μέσα στη μυτούλα μου…ιγμορίτιδα, πολύποδες και αλλεργία!!!

Βραβείο θα πρέπει να πάρω!!!!

Σας αφήνω λοιπόν πάω να κάνω καμιά βόλτα στη παραλία μπας και με εντοπίσει και κανένα U.F.O. και τη γλιτώσω

Σνιφ, κλαψ, ουφ και όλα τα συναφή!!!!!!

See you I hope soon!

Τουλάχιστον βρήκα κάτι αστείο να γελάω....

Γείτσες

Μύθοι και Αλήθειες!!!!

2007-10-08T00:15:00.000+03:00

Λένε πως ύστερα από ένα έντονο καβγά κάνεις υπέροχο σεξ...δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω γιατί δεν μου χει τύχει.

...

Αυτό που μπορώ να πω με ασφάλεια, είναι ότι, ύστερα απο έναν έντονο καβγά κάνεις υπέροχα γιουβαρλάκια!!!!!

Καλή εβδομάδα να χουμε!

FRIENDS

2007-10-01T17:28:00.000+03:00

That's What Friends Are For

Πέρασα ένα πολύ όμορφο σαββατοκύριακο παρέα με την κουμπάρα μου…
Πόσο το αγαπάω αυτό το παιδάκι γιατί ακόμα παιδάκι είναι για μένα…κι ας την πάντρεψα πριν 1 μήνα και τώρα πλέον είναι η Γυναίκα του Πετράκι.
Χρόνια Πολλά επί της ευκαιρίας…να είστε πάντα ευτυχισμένοι.

Όλη τη βδομάδα που πέρασε φρόντιζε να με έχει μες στα πόδια της, άλλοτε γιατί δήθεν χρειαζόταν βοήθεια και άλλοτε ότι δήθεν ήθελε παρέα…

Ξέρω καλύτερα από όλους ότι αυτή τη περίοδο είναι πολύ κουρασμένη και πολύ φορτισμένη με τις αλλαγές που επήλθαν στη ζωούλα της…και πως η μόνη παρέα που πραγματικά θα την ξεκουράσει και θα την ηρεμήσει είναι η αγκαλιά του αντρούλη της και αυτό με ευχαριστεί ιδιαίτερα, είναι όμορφο οι φίλοι σου να νιώθουν τον απόλυτο έρωτα…

Μάζεψε τα προβληματάκια της τα έβαλε σε μια αποθηκούλα και ήρθε πλάι μου…αθόρυβα…καταλάβαινα από τον τρόπο που με κοίταζε ότι είχε αντιληφθεί ότι κατέρρεα τον τελευταίο καιρό και ας έκανα τα πάντα για να της το κρύψω…

Προσπάθησε λοιπόν (και τα κατάφερε) να μου πει με πράξεις πως τίποτε δεν άλλαξε επειδή δημιούργησε την δική της οικογένεια…τίποτε δεν άλλαξε επειδή έλειψα τρία χρόνια από κοντά της…τίποτε δεν άλλαξε επειδή η Ελληνική Δικαιοσύνη αποφάσισε να μου προσάψει μια βαρύτατη κατηγορία για να σκεπάσει την γύμνια της…τίποτε δεν άλλαξε επειδή κάποιοι με έκριναν αυστηρά κι ας τους ονόμαζα κάποτε «κολλητούς»…

Όταν επέστρεψα για αυτήν ήταν σαν να μην πέρασε μια μέρα…

Έχει μια ικανότητα να αντιλαμβάνεται πόσο αιμορραγεί η ματωμένη μου ψυχή και να ακουμπάει την κατάλληλη στιγμή απαλά βαμβάκι πάνω της και να μου παίρνει το πόνο
Τόσο απλά και τόσο αθόρυβα…
Στέκεται υπομονετικά πλάι μου και περιμένει…περιμένει να της ζητήσω να κάνουμε ακόμα και τούμπες αν αυτό θα με κάνει να της χαμογελάσω…
…και της χαμογέλασα όταν κάναμε τις καλές νοικοκυρούλες ετοιμάζοντας γλυκά στο νέο της σπιτικό.

Το ευχαριστήθηκα το κέικ που φτιάξαμε γιατί πέρα από τα συνηθισμένα υλικά είχε και πολύ αγάπη μέσα…

Ο ωκεανός της μοναξιάς που έρεε μέσα μου μετατράπηκε σε ρυάκι…τόσο απλά

Το πιο όμορφο πράμα στο κόσμο είναι να σε σκέφτονται…

…Σε ευχαριστώ Αλικούλα

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ

2007-09-28T17:18:00.000+03:00

Αθλιόφυτο, το
Διακοσμητικό φυτό σε δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες και άλλους χώρους δημόσιας χρήσης που κανείς δε φροντίζει και γι’αυτό έχει τα μαύρα του τα χάλια. Φημολογείται ότι η αυτοκτονία του Καρυωτάκη οφείλεται στην παρουσία αθλιόφυτων στη δημόσια υπηρεσία όπου εργαζόταν στην Πρέβεζα.
Απλυτήρι, το
Το ποτήρι που αφήνουμε δίπλα στο νεροχύτη για να πίνουμε νερό ώστε να μη βγάζουμε καθαρό από το ντουλάπι κάθε φορά. Να σημειωθεί ότι η λέξη δεν έχει πληθυντικό. Αν είναι πάνω από ένα, τότε λέγονται σκέτο «άπλυτα ποτήρια».
Αφαναροψία, η
Οφθαλμολογική πάθηση ορισμένων Ελλήνων οδηγών κατά την οποία το κόκκινο και το πορτοκαλί των φωτεινών σηματοδοτών θεωρούνται αποχρώσεις του πράσινου, οπότε δεν προκύπτει λόγος να σταματήσουν.
Γκαλαξίλα, η
Η χαύνωση και η κατατονία που σε πιάνει όταν ακούς Γκάλαξι FM για πάνω από δυο ώρες. Πολλά θανατηφόρα δυστυχήματα στις εθνικές οδούς οφείλονται σε γκαλαξίλα.
Γουστέλλειψη, η
Η επιστημονικά ανεξήγητη πάθηση από την οποία υποφέρουν ορισμένοι συνάνθρωποί μας κατά την οποία νομίζουν ότι το λαχανί συνδυάζεται επιτυχώς με το κόκκινο της φωτιάς ή, εδώ που τα λέμε, με οποιοδήποτε άλλο χρώμα.
Δεγράφυλοι, οι
Ο στόλος των στυλό που φυλάμε στη μολυβοθήκη μας, παρότι έχουν πάψει από καιρό να δουλεύουν. Έχει παρατηρηθεί πως κάθε φορά που πρέπει να γράψουμε στα γρήγορα κάποιο τηλέφωνο ή μια άλλη πληροφορία, πιάνουμε δεγράφυλο και τσαντιζόμαστε, οπότε μας έρχεται να τους πετάξουμε. Παραδόξως όμως, δεν τους πετάμε αλλά τους ξανατοποθετούμε στη θέση τους.
Δολιοκλωστή, η
Ύπουλη κλωστούλα που κρέμεται από κάποιο είδος ρουχισμού και που μόλις τραβάς για να την κόψεις, καταλήγεις να ξηλώσεις το μισό ρούχο.
Επισκεπτολογίες, οι
Οι δικαιολογίες που εκφράζουμε για το χάος που επικρατεί σπίτι μας σε επισκέπτη προτού προλάβει εκείνος να πει τίποτα. "Συγνώμη για το χάος που βλέπεις αλλά δεν πρόλαβα να μαζέψω", είπε ο Πέτρος χωρίς καμιά πειστικότητα.
Ζαρχίδης, ο
Αυτός που κουνά τα ζάρια για 3 λεπτά, τα φυσά, τα ευλογεί, τους κάνει τρισάγιο κα. εκνευρίζοντας μέχρι φόνου ή αυτοκτονίας τους συμπαίκτες του. Ζαρχιδιά. "Αν είναι ν' αρχίσεις τις συνηθισμένες ζαρχιδιές σου, θα παίξω με τον Μπάμπη", προειδοποίησε ο Μήτσος τον φίλο του στο καφενείο.
Ημιαλεξιβρέχομαι, ρ. αμετβ.
Μοιράζομαι με κάποιον την ίδια ομπρέλα, αφού υπάρχει μόνο μία, οπότε καταλήγουμε κι οι δύο να έχουμε από ένα βρεγμένο ώμο, αλλά γινόμαστε καλύτεροι φίλοι.
Ισορροπητήρι, το
Αυτό το κάτι (καπάκι μπύρας, πετρούλα, ξυλαράκι) που επιστρατεύουμε για να φέρουμε ένα τραπέζι που τραμπαλίζει στα ίσια του σε λαϊκά ταβερνάκια. "Θα μας φέρετε πρώτα λίγο νερό κι ένα ισορροπητήρι;"
Καμικαζέντομο, το
Έντομο, κυρίως μυγάκι, που έχει ταχθεί να αυτοκτονήσει μέσα στον καφέ σου ή στο κρασί σου και δε λέει να φύγει μέχρι να πέσει μέσα. Ορισμένα καμικαζέντομα έχουν ως σκοπό ζωής να εξερευνήσουν τα ρουθούνια σου.
Κρετινερωτήσεις, οι
Ερωτήσεις με πασίδηλες απαντήσεις που συνηθίζουν να κάνουν οι δημοσιογράφοι σε δύσμοιρους πολίτες. Οι εν λόγω ερωτήσεις καταδεικνύουν περίτρανα ότι οι δημοσιογράφοι έχουν IQ φρυγανιάς. Πχ Σε κάποιον που μόλις έχει πέσει από τον έκτο όροφο: Πονάτε; Σε κάποιον που μόλις έχασε μάνα, πατέρα, τρία αδέρφια και το σκυλάκι του σε αυτοκινητιστικό: Πώς αισθάνεστε;
Κτελοντούρι, το
Το είδος ελεεινής μουσικής που σε κρατά ξύπνιο σε νυχτερινά ταξίδια με τα ΚΤΕΛ. Το μεγαλύτερο μέρος της άγρυπνης νύχτας το περνάς αναρωτώμενος πώς είναι δυνατόν ο οδηγός να είναι στα ντουζένια του στις 4 η ώρα το πρωί.
Λακκουβάραθρα, τα
Λακκούβες γεμάτες νερό στους αθηναϊκούς δρόμους οι οποίες μπορεί και να αποτελούν πύλες εισόδου στα έγκατα του Αδη, οπότε καλό είναι να τις παρακάμπτετε και όχι να πατάτε μέσα τους.
Ματισκύψιμο, το Η ανόητη, ανώφελη συνήθεια να σκύβουμε πέντε εκατοστά το κεφάλι όταν περνάμε μπροστά από άλλους θεατές σε σινεμά ή θέατρο ώστε να φτάσουμε στη θέση μας, λες και ο υπόλοιπος όγκος μας φάτσα φόρα δεν τους ενοχλεί.
Μελλοχρήσιμο, το
Αντικείμενο πασιφανώς άχρηστο το οποίο το φυλάω κάπου γιατί ίσως στο μέλλον φανεί χρήσιμο. Αποτελεί συμπαντικό κανόνα ότι τα μελλοχρήσιμα, όταν τελικά τα χρειαστούμε στο μέλλον, ποτέ δε θυμόμαστε πού τα έχουμε βάλει.
Μυξοδιαγνωστική, η
Το να φυσάς τη μύτη σου και μετά να κοιτάζεις το μαντήλι για να δεις τι εξήλθε, ίσως τελώντας υπό την πεποίθηση ότι κατ'αυτόν τον τρόπο θα διαγνώσεις τρομερά πράγματα για την υγεία σου ή θα αντικρίσεις κάτι πρωτόγνωρο.
Ξούρλο, το
Το κατώτερο ζωικό είδος Χαζογκόμενους Ξάνθους Ξάνθους, συγγενείς με την αμοιβάδα, που απαντάται σε πρωινές τηλεοπτικές εκπομπές και που αναπαράγεται σαν κουνέλι, δυστυχώς όμως δεν είναι εξίσου νόστιμο. Το κυνήγι του ζώου αυτού επιτρέπεται όλο το χρόνο επειδή ο πληθυσμός του έχει αυξηθεί υπερβολικά και απειλεί την καλλιέργεια του τόπου (την πνευματική).
Ουραλπισία, η
Η κατάθλιψη κι απελπισία στην οποία περιέρχεται κανείς όταν για πολλοστή φορά επιβεβαιώνεται η ανικανότητά του να επιλέξει την πιο γρήγορη ουρά σε σούπερ μάρκετ ή τράπεζες και την οποία επεκτείνει και σε άλλους τομείς της ζωής του (λ.χ. Εμένα κανείς δε μ'αγαπά, μια ζωή γκαντέμης κ.ο.κ.).
Πουπήγιο, το
Οποιοδήποτε λιλιπούτειων διαστάσεων εξάρτημα (βίδα, παξιμαδάκι κ.α.) αφαιρώ από ηλεκτρική ή ηλεκτρονική συσκευή την ώρα που την επισκευάζω, το οποίο μου πέφτει από τα χέρια και μετά περνάω το υπόλοιπο μισάωρο ψάχνοντάς το στο πάτωμα, συνήθως σε μωσαϊκό όπου είναι ακόμα πιο δύσκολο να το βρω. Ο Αντώνης είδε το πουπήγιο να του γλιστράει από το τραπέζι και κοίταξε αμέσως να δει πού πάει αλλά δεν πρόλαβε, οπότε καταράστηκε την τύχη του και έπεσε στα γόνατα να το βρει.
Πωλητεύω, ρ. μετβ.
Εσφαλμένα θεωρώ πελάτη καταστήματος ως πωλητή, οπότε τον ρωτάω πού είναι η μαγιονέζα ή πόσο κάνει το μπλε κηροπήγιο κι εκείνος αγριοκοιτώντας μου λέει ότι δε δουλεύει εδώ. "Αχ συγνώμη, σας πωλήτευσα!"
Ραμπωτές, οι
Κομμωτές που έχουν το τακτ και την ευαισθησία του Ράμπο σε εξόρμηση στο Βιετνάμ και που σε κουρεύουν όπως θέλουν εκείνοι παρά τα δάκρυά σου. Οι Ραμπωτές αξίζουν να πάθουν ό,τι έπαθε η καριέρα του Συλβέστερ Σταλόνε.
Σκουπευκαιρία, η
Όταν, κατά το σκούπισμα με ηλεκτρική σκούπα, περνάω ένα κομμάτι χνούδι ή κλωστούλα τουλάχιστον δέκα φορές με τη σκούπα αλλά δεν το ρουφάει, οπότε τελικά σκύβω και το πιάνω, το εξετάζω και μετά το ξαναρίχνω χάμω για να δώσω μια ευκαιρία στη σκούπα να το πιάσει.
Σφουγγαροπερπατώ, ρ. αμετβ.
Το γελοίο και εντελώς ανώφελο βάδισμα που υιοθετούν όσοι πρέπει να περάσουν πάνω από μια επιφάνεια που μόλις έχει σφουγγαριστεί, περπατώντας ελαφρώς στα νύχια. Ας σημειωθεί ότι σφουγγαροπερπατάμε μόνο αν είναι παρούσα η καθαρίστρια.
Τραπεμαντησκίστης, -στρια
Ανθρωπος που για εντελώς ανεξήγητους λόγους επιτίθεται μετά μανίας στα πλαστικά τραπεζομάντιλα εστιατορίων και τα κάνει χίλια κομμάτια όσο τρώει (συνήθως όμως προτού ξεκινήσει ή αφού τελειώσει).
Υδροτηλέφωνο, το
Τηλεφωνική συσκευή που είναι προγραμματισμένη να χτυπά δυο λεπτά αφότου μπεις να κάνεις μπάνιο. Το υδροτηλέφωνο είναι επίσης προγραμματισμένο να σταματήσει να χτυπά μόλις το σηκώσεις, ενώ στάζεις νερά παντού και κινδυνεύεις από πνευμονία.
Φυσοτρώω, ρ. μετβ.
Όταν από τη λαιμαργία μου προσπαθώ να φάω κάτι που ακόμα αχνίζει και το βάζω στο στόμα μου οπότε αναγκάζομαι να κρατάω το στόμα μου ανοιχτό και να φυσάω και να ξεφυσάω ελπίζοντας να δημιουργήσω ρεύματα αέρος που θα ψύξουν την άτιμη μπουκιά μου. Ενίοτε βγάζω και άναρθρους ήχους, οι πιο ηλίθιοι δε, κουνούν την παλάμη τους μπροστά απ' το στόμα, λες κι αυτό βοηθάει.
Χεστικός, -η, -ο
Οποιοδήποτε ανάγνωσμα (περιοδικό, εφημερίδα, βιβλίο, οι οδηγίες στη συσκευασία της χλωρίνης ή του σαμπουάν) που φυλάσσεται στην τουαλέτα προς χρήση κατά την ώρα της αφόδευσης. Ο Φαίδων είχε ήδη διαβάσει όλα τα χεστικά, ακόμη και τα τασιενεργά συστατικά του Τάιντ, και μετάνιωσε που δεν είχε πάρει μαζί του την εφημερίδα.
Χορτάγχος, το
Το άγχος που σε κυριεύει την ώρα που τρως πραγματικά εξαίσια φαγητά μήπως χορτάσεις προτού προλάβεις να τα δοκιμάσεις όλα. "Μην χορταγχώνεσαι βρε Νεκτάριε, θα ξανάρθουμε!"
Ψευδοπτώματα, τα
Το είδος αθώων ψεμάτων που αναγκάζεσαι να πεις σε όποιον ζητά τη γνώμη σου για κάτι που φορά αλλά δεν μπορείς να του πεις στα ίσα ότι είναι άθλιο διότι δεν τον ξέρεις αρκετά καλά.
Ψυγγιές, οι
Οι φωνές του περιπτερά να κλείσεις το ψυγείο.

Και σου έκανε ένα μαλλί ! ! ! ! ! ! ! ! !

2007-09-27T21:57:00.000+03:00

....χωρίς λόγια!

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

...ξεσπάει ο τυφώνας?????

2007-09-26T13:40:00.000+03:00

Είμαι σπίτι παρέα με το σκατό νηπιαγωγείο και υποφέρω εδώ και 12 ώρες...

Καταριέμαι την ώρα και τη στιγμή που δεν πήρα ασύρματο internet και laptop για να μη χρειάζεται να τρέχω...

Ευτυχώς ο υπολογιστής δεν απέχει πολυ απο την τουαλέττα και καταφέρνω να ξεχνιέμαι λίγο...
Πολύ ταλαιπωρία...αυτό είναι που λένε "να τρέχεις με το σκατό στο κώλο"!

Πω πω πάει το επίπεδο το ισοπέδωσα...

Λές να 'ναι ο τυφώνας που ξεσπάει????
Αλλιώς το είχα φανταστεί!!!!!!!

Fight For Kisses

2007-09-25T14:45:00.001+03:00

Άλλη απίστευτη διαφήμιση!

Elena huricanne II

2007-09-24T15:23:00.000+03:00

Ταξιδεύοντας με το ιστιοφόρο στον Ατλαντικό είχαμε πέσει σε έναν τροπικό κυκλώνα ο οποίος είχε σκάσει στη Βόρειο Αγγλία εκείνη τη χρονιά, και ποτέ δεν έμαθα αν είχε συνέπειες...

Ένας τυφώνας είναι ένας μεγάλος και ισχυρός τροπικός κυκλώνας, μια περιοχή χαμηλής πίεσης που περιστρέφεται αντίθετα προς τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Οι λιγότερο ισχυροί τροπικοί κυκλώνες καλούνται και τροπικές θύελλες. Ένας τυφώνας καλείται ως "τυφώνας" στον Ατλαντικό Ωκεανό και ως "κυκλώνας" στον Ινδικό Ωκεανό. Η απόσταση που μπορεί να καλύψει ένας τυφώνας από το κέντρο του (μάτι του τυφώνα) κυμαίνεται από 25 ως και 300 μίλια περίπου. Εξαιτίας της υψηλής έντασης των ανέμων, των βροχοπτώσεων και των παλιρροιακών κυμάτων το φαινόμενο του τυφώνα μπορεί να προκαλέσει μεγάλες καταστροφές.

"Οι θερμοκρασίες του ωκεανού και της επιφάνειας της θάλασσας είναι το καύσιμο για τους τροπικούς κυκλώνες", λένε ειδικοί της κλιματολογίας. Και σε μια μελέτη στο Science υποστηρίζουν ότι οι κλιματικές αλλαγές μπορεί να κάνουν τους κυκλώνες να παράγουν περισσότερη βροχή με αποτέλεσμα να είναι πιο καταστροφικοί.

Το κύριο χαρακτηριστικό των κυκλώνων καθώς και τυφώνων είναι το εξής....πολλές μέρες ακόμα και μήνες πριν ξεσπάσουν...υπάρχει απόλυτη νηνεμία...λάδι η θάλασσα...δεν κουνιέται τίποτα κι αυτό, γιατί μαζεύετε ο αέρας για να γίνει αυτό το υπερμέγεθες σύννεφο που θα ρημάξει στο πέρασμά του τα πάντα....

Προσοχή λοιπόν...όταν ένα υπερκινητικό άτομο γύρω σας πέσει σε απόλυτη NIRVANA απομακρυνθείτε.... όταν ξεσπάσει θα ρημάξει στο πέρασμά του τα πάντα....

Elena Hurricane...

2007-09-23T20:13:00.000+03:00

...έτσι είναι το μυαλό μου τις τελευταίες μέρες...όλα γυρίζουν...

Κάτι ήξερε αυτός που έδωσε σε αυτό το τυφώνα το όνομα μου...

ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ

2007-09-19T11:17:00.000+03:00

Ποτέ μην μου δίνεις να κάνω δουλειές το πρωί. Πάντα να περιμένεις μέχρι τις 4.00 και μετά να μου τις φέρνεις. Η πρόκληση της οριακής προθεσμίας είναι ανανεωτική.
Εάν πρόκειται για μια πολύ βιαστική δουλεία, μπαίνε στο γραφείο μου κάθε 10 λεπτά και ρώτα με πως πάω. Αυτό βοηθάει πολύ. Ακόμα καλύτερα, κάτσε πίσω από το κεφάλι μου και δίνε μου συμβουλές με το πάτημα κάθε πλήκτρου.
Πάντα να φεύγεις χωρίς να λες τίποτα σε κανέναν. Μου δίνει την ευκαιρία να είμαι δημιουργικός/ή όταν κάποιος ρωτάει που είσαι.
Εάν είμαι φορτωμένος/η με χαρτιά, κουτιά, βιβλία ή διάφορες προμήθειες, μην μου ανοίξεις την πόρτα. Πρέπει να μάθω να λειτουργώ σαν παραπληγικός/ή. Το να ανοίγω τις πόρτες χωρίς να χρησιμοποιώ τα χέρια μου είναι καλή εξάσκηση σε περίπτωση που τραυματιστώ και χάσω τα άκρα μου.
Εάν μου δώσεις πολλές δουλειές να κάνω, μην μου πεις πια έχει προτεραιότητα. Είμαι μέντιουμ. Θα το καταλάβω μόνος/η μου.
Κάνε ότι μπορείς για να με κρατάς μέχρι αργά στο γραφείο. Τον χώρο εργασίας μου τον λατρεύω. Εξάλλου δεν έχω να πάω και πουθενά αλλού ή να κάνω και οτιδήποτε άλλο. Πέρα από την δουλειά, καμία άλλη ζωή.
Εάν κάνω κάποια δουλειά και μείνεις ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα, κράτα το μυστικό. Εάν ακουστεί παραέξω, αυτό μπορεί να σημαίνει προαγωγή και δεν θα θέλαμε ποτέ να πάθουμε κάτι τέτοιο.
Εάν δεν μείνεις ευχαριστημένος με κάποια δουλειά που έκανα, φρόντισε να το μάθει όλο το κτίριο. Τρελαίνομαι όταν το όνομα μου αναφέρετε σε όλες τις συζητήσεις των υπαλλήλων. Γεννήθηκα για να με μαστιγώνουν.
Εάν για κάποια δουλειά έχεις συγκεκριμένες οδηγίες να μου δώσεις, μην τις γράψεις σε ένα χαρτί. Μάλιστα τώρα που το σκέφτομαι, το καλύτερο θα ήταν να περιμένεις μέχρι να τελειώσω την δουλειά για να μου τις δώσεις. Όπως καταλαβαίνεις δεν υπάρχει λόγος να με μπερδεύεις με χρήσιμες πληροφορίες.
Ποτέ να μην με συστήνεις στους συνεργάτες σου. Δεν έχω κανένα δικαίωμα. Στην τροφική αλυσίδα της εταιρείας εγώ είμαι το πλαγκτόν.
Να μου λες όλα σου τα προβλήματα. Είναι ωραίο να ξέρεις ότι κάποιος είναι λιγότερο τυχερός από εσένα. Έχω ιδιαίτερη αδυναμία στην ιστορία εκείνη που δεν έχεις λεφτά να πληρώσεις τους φόρους που σου αναλογούν με βάση το τεράστιο εισόδημα που έχεις.

ΟΜΟΡΦΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΙΙΙ

2007-09-18T16:21:00.000+03:00

Πέρασα μια βόλτα απο το shade και με κέρασε ένα ποτήρι κόκκινο κρασί...είχα να πιω απο τότε που

ταξιδέυαμε για

Σταματήσαμε για να δηλώσουμε κατάπλου και να συνεχίσουμε για γύρα στις grenadines...
Πολύ πράσινο και πολύ όμορφη θάλασσα...
Κάναμε μια βουτιά...αγοράσαμε και μερικές καρτούλες αναμνηστικές και ανοίξαμε πανιά...είχαμε ακόμα πολλά να δούμε και έπρεπε να προλάβουμε...
Να μπορούσα μια στιγμούλα να ξανανοίξω εκείνα τα πανιά....

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ...ΜΙΑ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

2007-09-17T15:59:00.000+03:00

Δεν έχω τίποτα περισσότερο και τίποτε λιγότερο να πω....απο το πρόχειρο τετράδιο

Έξι αλήθειες των αριθμών και ένας μύθος της κοινωνίας...

Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ!

2007-09-15T01:23:00.000+03:00

Ξεπέρασε και τις διαφημίσεις του JOHNIE WALKER...

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΓΡΗΓΟΡΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ!

2007-09-14T19:51:00.000+03:00

Τέρμα τα "φτου γαμώτι γιατί με πέρνεις σπίτι με πέταξε" ή "βγες απο το ιντερνετ να πάρω ένα τηλέφωνο"(ούτε ISDN δεν είχα!)ή ακόμα χειρότερα "κλείσε το τηλ. να μπώ να ψάξω στο δίκτυο να βγώ και να σε πάρω πίσω να σου πω!"

Μετά απο 12 χρόνια αργού ιντερνετ ήρθεν η ώραν μου να το χαρώ!

Θα σερφάρω 3-4 μέρες μέχρι να βαρεθώ . χι! χι!

Φιλούκια!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΑΘΗ!

2007-09-13T12:36:00.000+03:00

Σταθούκο εύχομαι τα καλύτερα να ρθουν το συντομότερο!
Να σαι πάντα ευτυχισμένος και χαμογελαστός!

ΟΜΟΡΦΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΙΙ

2007-09-12T13:01:00.001+03:00

Μετά την Μαρτινίκα και τις άπειρες βόλτες σε όλα τα αξιοθέατα του νησιού, αποφασίσαμε να κάνουμε το πρώτο μας ταξιδάκι για να δοκιμάσουμε και την πλεύση του ιστιοπλοϊκού…

Πήγαμε στη St Lucia.

Την St. Lucia οι περισσότεροι τη γνωρίζετε χωρίς απαραίτητα να το ξέρετε! Είναι ο τόπος όπου γυρίστηκαν οι πειρατές της Καραϊβικής. Τα βουνά PITON όπου γυρίστηκαν οι μάχες στην ταινία, είναι περισσότερο επιβλητικά από ότι φαντάζεστε.

Αράξαμε αρώδου στο Marigot Bay και βγήκαμε στο Marigot Beach Club hotel & Dive Resort.

Γνωρίσαμε το ιδιοκτήτη τον Andrew, ο οποίος ήξερε και το "εφκαριστώ πολύ" και το "καλημερα" στα ελληνικά και αφού φάγαμε, πήγαμε στο bar και σκάσαμε στο ποτό!

Το πολύ καλό ήταν ότι με συμπάθησε πολύ και μου έκανε δώρο ένα τεράστιο κοχύλι απο αυτά που σφυρίζουν κιόλας...το πολύ κακό είναι ότι δεν το χω πια...είναι μέρος της ατυχίας και αυτό, που θα αναλύσω αργότερα

Μας κέρασε και ένα σφηνάκι το οποίο δεν θα το συνιστούσα ΠΟΤΕ και σε κανέναν…χάσαμε τη μπάλα, αμέσως μετά περάσαμε με το βαρκάκι απέναντι από το ξενοδοχείο, σε ένα μπαρ που ήταν εν πλώ και παίζαν μουσική live κάτι reggae τύποι…χορέψαμε και ήπιαμε μέχρι τελικής πτώσεως και ύστερα ψάχναμε το ιστιοφόρο μας για να κοιμηθούμε….

Την επόμενη μέρα αφού κάναμε μπάνιο σε μια υπέροχη παραλία αποφασίσαμε να επιστρέψουμε στη Μαρτινίκα...άλλωστε ήταν μόνο 8 ώρες πλέυση!

...to be continued

ΠΙΣΤΕΥΩ...

2007-09-10T14:45:00.000+03:00

...Πρωινό email που έλαβα απο το φίλο μου το Γιώργο...ακόμα γελάω!...

Πιστεύω εις έναν φραπέ,
αφρώδη, παγοκράτορα,
ρουφηχτόν εκ καλάμου σπαστής,
εις στομάχους πάντων ερριμένον.

Και εις ένα αφρόγαλα, λευκόν, πηχτόν,
του καφέ συνοδό, και λιπογενές
το δια τον καφέ ποιηθέντα προ πάντων καπουτσίνο.

Milk εκ βοδώς,
αφρόν αληθινόν, εκ μιξερός ηλεκτρικού
χτυπηθέντα, ού γεννηθέντα,
ομοχρήσιμου του φραπέ
δι ου το μάτι ορθάνοιξε.

Τον δι' ημάς τους ανθρώπους
και δια την ημετέραν εργασίαν
φυτροθέντα εν καφεοδένδρων
και μαζευθέντα εξ άρρενος εργάτου
και αγοράσθη εξ εταιρείας
και εσυσκευάσθηκε.

Αγορασθέντα τε υπό ημών
εντός μικρής σακουλίτσας
ή κουτιού ή βαζακίου

Και ετοιμάσθη τας πρώτας ώρας
κατά τας πρωινάς.

Και εισέπεσε εντός ποτηριού
και ζαχαρώθηκε εκ κουταλιάς του γλυκού.

Και πάλιν άφρισε μετά δόξης
τσίτα κάνων κοιμητούς
ώστε χουζουρίου έλθη το τέλος.

Και εις το ρεύμα το πάγιον,
το χρήσιμον, το μιξεροκινόν,
το εκ της δεής επαραγόμενον
το συν ψυγείου και θηκών συνεργαζώμενο,
ωστε παρασκευαζώμενο,
παγακίων και υδάτων ψυχρών.

Εις μίαν, καφετερίαν, ομαδικήν και φιλικήν φραπεδοποσίαν.

Ομολογώ εν τσίμπημα εις μπισκότου εκ του μπολ.

Προσδοκώ τασάκι καθαρόν.

Και να είναι η ζάχαρη λιωμένη.

Αμήν.

ΟΜΟΡΦΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ!

2007-09-07T19:20:00.000+03:00

Είχα διάθεση σήμερα να ανασύρω απο το συρτάρι του μυαλού μου όμορφες εικόνες...
Ηθελα ένα διαφορετικό post...
Θέλω να γράψω πως και γιατί βρέθηκα στην όμορφη Martinique και έζησα εκεί 4μήνες
Ημουν τότε θυμάμαι όπως ακριβώς η χοντρή μαύρη του βιντεο...μες την τρελλή χαρά...
Ξεφύγετε λίγο με το βιντεάκι που μου αρέσει πολύ και εγώ θα επανέλθω δριμύτερη...
μάλλον ήρθε η ώρα να τα πω όλα!

Η Μαρτινίκα είναι το νησί που γεννήθηκε και έζησε η Ζοζεφίνα η γυναίκα του Ναπολέοντα

Τα δελφινάκια είναι παντού...

η παραλία με το λοξό φοίνικα είναι το SALINE μια από τις ομορφότερες αν όχι η ομορφότερη παραλία της Martinique και η χοντρή με τα πράσινα είναι γνώριμη φυσιογνωμία…δεν χορεύει γιατί την τραβούν video…τραβούν video επειδή χορεύει!!

Έχει και ένα ενεργό ηφαίστειο το νησί το LA MONTAGE PELEE…δυστυχώς δεν πήγα να το δω από κοντά οι υπόλοιποι φοβόντουσαν

Το πιο όμορφο μέρος όμως είναι οι καταρράκτες…μια εικόνα που δεν μπορεί κανείς να την περιγράψει με λόγια…άλλη μαγεία

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ MAESTRO

2007-09-06T17:05:00.000+03:00

U2-Pavarotti-Miss Sarajevo(Dedicado a Gonza).

Pavarotti & Friends Bono-One

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ...ΚΑΙ ΤΟ ΓΑΤΙ ΧΤΕΝΙΖΕΤΑΙ!!!!!!!!!

2007-09-06T14:45:00.000+03:00

Υποσχέθηκα στον εαυτό μου βλέποντας ειδήσεις χτες ότι θα το ξεχάσω....
ότι δεν θα γράψω πολλά γι αυτό ή καλύτερα τίποτα....
Δεν αντέχω όμως θα σκάσω και θα πλαντάξω...
Μα είναι ποτέ δυνατόν????
Όλη η Ελλάδα ακυρώνει ότι είχε προγραμματίσει σε ένδειξη συμπαράστασης στους πυρόπληκτους αλλά η Πελοπόννησος δεν φαίνεται να κάνει το ίδιο...

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΑ ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΑ

17ος Διαγωνισμός Ομορφιάς ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟ 2007

*******************

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τα 17α Πελλοπονησιακά Καλλιστεία θα λαμβάνανε χώρα
το Σάββατο 25 Αυγούστου

στην Μαρίνα Ξυλοκάστρου και πιό συγκεκριμένα
στο θέατρο Βασίλης Γεωργιάδης.

Η οργανωτική επιτροπή αποφάσισε ως ελάχιστη
συμπαράσταση στα τραγικά

γεγονότα που σημάδεψαν και σημαδεύουν
την χώρα μας να αναβάλλει την

προγραμματισθείσα εκδήλωση
για το επόμενο Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου

στον ίδιο χώρο στην Μαρίνα Ξυλοκάστρου.

Παρά το μεγάλο κόστος της διοργάνωσης
και της αναβολής η θλίψη μας για τα

τραγικά γεγονότα είναι μεγαλύτερη.



Έγιναν λοιπόν τα καλλιστεία και είχαν 2000κόσμο.
Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω...2000 κόσμο
Άκου εκεί 2000 κόσμο. Είναι ασύλληπτο
Και στα ραδιόφωνα λέγανε " η ζωή συνεχίζετε " 
Τι να πω...
Η σιωπή μου προς απάντησή τους...
....

ΔΕΧΟΜΑΙ ΠΙΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΗΤΙΚΑ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑΤΑ!

2007-09-04T13:10:00.000+03:00

Τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω τι πίεση ασκείται στους δημοσιογράφους που απλά θέλουν να κάνουν την δουλεία τους...
Αν ασκείτε σε μένα πίεση για μια πληροφορία η οποία δεν είναι επιβεβαιωμένη και δεν προκαλέι ρήξη της κυβέρνησης τότε φαντάζομαι τι γίνεται στα πολιτικά παιχνίδια!
Πιέζομαι λοιπόν γι αυτό θα αρχίσω να δημοσιεύω ακέφαλες φωτογραφίες για να μην τρέχω στα Δικαστήρια πάλι!!!!!!

Δημοσιέυω φωτογραφία απο το γάμο μιας ενδιαφέρουσας!!! φίλης μου και του συζύγου της!!!!!!!
Νεότερες φωτογραφίες μαζί με την γραπτή έγκριση του ζευγαριού!!!!!!

ΦΗΜΕΣ!!!!!!!!!!!!!

2007-09-04T12:26:00.000+03:00

Φημολογείται έντονα στην blogoχωρα ότι γυναίκα γνωστού καρπερού blogger
(ονόματα δεν λέμε) βρίσκεται σε...
.....
.....
.....
..... ενδιαφέρουσα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Περιμένουμε επιβεβαίωση απο τον ίδιο!

ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΕΥΣΗΣ

2007-08-30T23:24:00.000+03:00

Πήγα χτές στο Λευκό Πύργο.
Φόρεσα μαύρα...που καθόλου δεν ήθελα γιατί μου θύμιζαν την εποχή που τα φορούσα για τον πατέρα μου και κάτι έπαθα...
Όμως εκεί δεν ένιωσα ότι βοηθούσα...γιατί πολύ απλά δεν βοηθούσα...
Ναι ξέρω, εγώ άλλα έλεγα στο προηγούμενο πόστ μου που μάλιστα μέρος του δημοσίευσε και η Ελευθεροτυπία.
Δεν μπορώ να πω όμως ψέμματα...
Μια τρύπα στο νερό νιώθω ότι κάναμε. Έβλεπα τους ανθρώπους στην τηλεόραση που περίμεναν να πάρουν το επίδομα και κλαίγαν και σκεφτόμουν πολλά
1. Πως είναι τυχεροι μες την ατυχία τους που έγινε αυτή η συμφορά προεκλογικά γιατί σε άλλη περίπτωση ούτε τα 3000 δεν θα περναν ούτε τα λυόμενα ''κουτια''
2. Πόσο ζώα είναι μερικοί που τολμούσαν να πέρνουν 250-300 € απο τους αγράμματους τις γιαγιάδες και τους παππούδες που δεν μπορούσαν να συμπληρώσουν την υπεύθυνη δήλωση.
3. Πως μάλλον θα μείνουν με αυτά τα λυόμενα ''κουτιά'' για πολυ καιρό αφού το κράτος ανέλαβε να τους φτιάξει τις κατοικίες( αν υποθέσουμε πως την εθνική οδό την ξεκίνησαν πριν γεννηθώ και ακόμα δεν έχουν κάνει ούτε 200χλμ).
4. Πως οι εργολάβοι τρίβουν τα χέρια τους.
5. Πως το κράτος απέκτησε 100εκ. € σε 2 μέρες απο δωρεές.
6. Πως θα πάρει και λεφτά απο την Ευρωπαική Ένωση.
7. Πως εγώ κάθομαι στον καναπέ μου μετά απο μια κουραστική μέρα και δυσανασχετώ με αυτά που βλέπω ενώ άλλοι δεν έχουν ούτε καναπέ...

ΠΡΕΠΕΙ να οργανώσουμε 2 ομάδες.
Μια εδώ στη Βόρεια Ελλάδα που θα φροντίσει να προστατεύσει ότι απέμεινε και μια στη Νότια Ελλάδα που θα κάνει αναδάσωση.
Τίποτε άλλο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ''κάτι κάναμε''
Έτσι απλά για να 'χουμε το δικαίωμα να γκρινιάζουμε και να επιρίπτουμε ευθύνες
Αλλιώς ούτε για διαδήλωση δεν θέλω να ξανακούσω΄ούτε για τίποτα.
Εβγαλά 2 βαλίτσες ρούχα και την άλλη βδομάδα θα τα κατεβάσω στην Αθήνα να τα στείλω στην Ηλεία...

Ένας φίλος μου, σηκώθηκε απο τον καναπέ γρηγορότερα απο μένα και σκέφτηκα να τον ακολουθήσω...ίσως και μέχρι την Ηλεία, αφου θα κατέβω με αμάξι Αθήνα...δεν ερχεστε και σεις μαζί????
Αυτό θα ονομάζεται συγκέντρωση...

Εκατοντάδες αυτοκίνητα να κατευθυνθούμε προς την Ηλεία φορτωμένοι με ότι μπορούμε και να πάμε να τους σφίξουμε το χέρι και να τους δείξουμε ότι είμαστε μαζί τους...ΕΜΠΡΑΚΤΑ

Συγκέντρωση βοήθειας για την Ηλεία
29/8/2007
Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
Μπροστά στην απερίγραπτη τραγωδία που ζει η χώρα τις τελευταίες ημέρες με τις καταστροφικές πυρκαγιές, το NYGMA.GR σε συνεργασία με τις εταιρείες EXIS I.T. (www.exis.com.gr) και ΤΕΚΜΩΡ (www.tecmor.gr) αποφασίσαμε να βοηθήσουμε ένα από τα πληγέντα χωριά της Ηλείας και να του προσφέρουμε υλική βοήθεια συγκεντρώνοντας αγαθά και μεταφέροντας και διανέμοντάς τα επιτόπου το συντομότερο δυνατό.
Αποφασίσαμε τον τρόπο αυτό αφενός για να μη χαθεί χρόνος αφετέρου για να μην εμπλακούμε σε περίεργα γραφειοκρατικά πλοκάμια που δεν εγγυώνται την αποστολή της βοήθειας εκεί όπου ακριβώς είναι πολύτιμη... Η επιλογή του χωριού ή του καταυλισμού θα γίνει τις επόμενες ημέρες αφού προηγηθεί επικοινωνία με τη σχετική τοπική αυτοδιοίκηση.Για το σκοπό αυτό προσκαλούμε όλους σας να συνδράμετε στην πρωτοβουλία μας προσφέροντας οτιδήποτε χρήσιμο και φέρνοντάς το στα γραφεία της EXIS I.T., Λεωφ. Βασ. Σοφίας 98, Αθήνα, στο 2ο όροφο, καθημερινά 9.30 - 18.00 έως και την Παρασκευή 7/9. Το Σάββατο 8/9 στις 10.00 π.μ. θα αναχωρήσουμε από τα γραφεία της εταιρείας με όσα αυτοκίνητα κριθεί απαραίτητο με προορισμό την Ηλεία.
Οι ανάγκες των πληγέντων διακρίνονται κυρίως σε:- Ρούχα και παπούτσια- Σεντόνια και κουβέρτες- Τρόφιμα (μακαρόνια, ρύζι, αλεύρι, γάλα εβαπορέ, λάδι κτλ.)- Είδη κουζίνας (κατσαρόλες, μαχαιροπήρουνα, πιάτα, ποτήρια κτλ.)
Ας σκεφτούμε πώς θα νιώθαμε εάν η πυρκαγιά είχε πλήξει το δικό μας σπίτι και ας βοηθήσουμε όσο μπορούμε τους συνανθρώπους μας.
Ακόμα και απλά ενημερώνοντας φίλους και γνωστούς για τη σελίδα αυτή, συνεισφέρετε στην πρωτοβουλία μας, καθώς ίσως ευαισθητοποιηθούν και άλλοι, ίσως καταλήξει σε κάποιους που μπορεί να έχουν κι αυτοί κάτι να προσφέρουν.Για οποιαδήποτε απορία μπορείτε να επικοινωνείτε με τους Γιώργο Μπενέκο, Τάσο Τάσκαρη και Σεραφείμ Κοτρώτσο στο 210.7474283 ή στο webmaster@nygma.gr.

Ίσως μόνο αν δούμε με τα μάτια μας τι συνέβη ξυπνήσουμε.

ΑΝ ΤΟ ΑΝΕΧΤΕΙΤΕ ΚΙ ΑΥΤΟ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ!

2007-08-27T17:39:00.001+03:00

Η περιήγηση στη blogόσφαιρα μου πρόσφερε το μόνο τρόπο – πρώτης - αντίδρασης εφικτό για όλους μας:

ΟΛΟΙ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Τετάρτη 29 Αυγούστου, στις 7 το απόγευμα. Στην πλατεία Συντάγματος και σε κάθε κεντρική πλατεία κάθε πόλης σε ολόκληρη τη χώρα. Φορώντας μαύρα.
Αποδοκιμάζουμε το αίσχος χωρίς πολύχρωμες σημαίες. Πενθούμε για την απώλεια των συνανθρώπων μας χωρίς να συνδέουμε την πρωτοφανή καταστροφή με προεκλογικές σκοπιμότητες. Δίνουμε το παρόν και στεκόμαστε απειλητικά απέναντι σε οποιονδήποτε επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί την τραγωδία για οποιοδήποτε όφελος.
ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ.

Η πρωτοβουλία νομίζω ότι ανήκει στο http://anadasosi.blogspot.com

Το μόνο που έχω να προσθέσω είναι η ΣΙΩΠΗΡΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ!

Η διαδήλωση να είναι ΒΟΥΒΗ!

Κανείς να μην φωνάξει ούτε ένα σύνθημα! Μια πολύ συνηθισμένη μορφή διαμαρτυρίας στην Ευρώπη.

Με αυτόν τον τρόπο οι «υπεύθυνοι» δεν θα καταφέρουν να στοχοποιήσουν την κινητοποίηση, ούτε να την «εντάξουν» σε κάποιο συγκεκριμένο χώρο ή να θεωρήσουν ότι υποκινείται από κάπου. Και είναι σίγουρο πως εάν φοβούνται κάτι είναι την ΣΙΩΠΗΡΗ ΟΡΓΗ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ.

Πως μπορείς ασκήσεις έλεγχο σε κάτι που δεν εκφράζεται και δεν έχει συγκεκριμένα αιτήματα να ικανοποιήσεις;

ΣΥΜΦΩΝΩ, ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ.

ΟΤΑΝ ΚΟΙΤΑΣ ΑΠΟ ΨΗΛΑ ΜΟΙΑΖΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΖΩΓΡΑΦΙΑ…

2007-08-24T14:33:00.000+03:00

Τελικά τα κατάφερα…
Και δεν θα ξεκινήσω από τα του γάμου για να σας κρατήσω σε αγωνία εσάς τους 2-3 που κάνετε refresh συνέχεια μπας και δείτε καμιά Φώτο.
Θα ξεκινήσω από κει που ξεκίνησα τις διακοπές μου…
Όταν έπεσε η πρόσκληση-ιδέα στο τραπέζι να πάω λίγες μέρες στους φίλους μου σε ένα ορεινό χωριό πάνω από τη Λαμία μέσα μου γέλασα, εγώ σε βουνό???????????
Για όλα υπάρχει πρώτη φορά σκέφτηκα και δέχτηκα την πρόσκληση.
Μιλώντας με τους φίλους μου που με ξέρουν πολύ καλά διακωμωδούσα την κατάσταση απαντώντας στην ερώτηση ‘’που θα πάς τελικά?’’ τραγουδώντας
ΘΑ ΑΝΕΒΩ ΚΑΙ ΘΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΩ ΣΤΟ ΠΙΟ ΨΗΛΟ ΒΟΥΝΟ !!!!!!

Η ονομασία της τοποθεσίας ήταν γνωστή… ΚΑΣΤΑΝΙΑ αλλά τελικά δεν ήταν και τόσο γνωστή όσο αρχικά πίστευα. Διότι δεν ήταν η Καστανιά στη Κοζάνη ούτε στην Πελοπόννησο ούτε στην Ελαφόνησο και το χειρότερο απ’ όλα το Google earth δεν το έχει καν καταχωρημένο.

Το βρήκα στους δωρεάν χάρτες που μάζεψα από τα πρατήρια Shell(η τσιφούτα) και πολύ χάρηκα, διότι ούτε καν οι φίλοι μου μπορούσαν να μου περιγράψουν πως ακριβώς να πάω.

Ξεκίνησα λοιπόν Κυριακή πρωί με το Peugeot μου και αφού φούλαρα βενζίνη στη στροφή της Λαμίας, δια παν ενδεχόμενων, άρχισα τις αναγνωριστικές ερωτήσεις στο δρόμο…’’για λουτρά Υπάτης΄΄ καλά πάω? Καλά μου έλεγαν

Μια χαρά ως εκεί.

Είδα κι ένα αεροπλάνο…το έβγαλα φωτό χωρίς να ξέρω το συνειρμό που θα έκανα λίγο αργότερα

Η ανάβαση όλο και δυσκόλευε και εγώ καταριόμουν που δεν ήμουν ζάπλουτη να έχω ένα Hummer να μην έχω θέμα. Ζοριζόμουν. Έσβηνα το air condition για να έχω ιπποδύναμη άνοιγα το παράθυρο ζεσταινόμουν έκλεινα έβαζα air condition δεν μπορούσα να ανέβω…φρίκη…είχα αρχίσει να μετανιώνω για το χιούμορ μου να κάνω διακοπές στο βουνό…μέχρι που διέκρινα τη Μονή Αγάθωνος και κάτι μου έκανε

Και στην επόμενη στροφή σταμάτησα γιατί είδα το τέλειο σπίτι…έτσι νόμιζα τουλάχιστόν

Είχε αρχίσει να μου αρέσει ήταν ολοφάνερο…έβγαζα συνέχεια φωτογραφίες αγνοώντας τον κίνδυνο ότι ο δρόμος στένευε και δυσκόλευε και επίσης ο γκρεμός ήταν πολύς…

Δεν μπορούσα όμως …δείτε τι έβλεπα

Απίστευτη θέα

Κάποια στιγμή άρχισα να μπαινοβγαίνω στα χωριουδάκια και ανακάλυψα πως 1ον οι ταμπέλες λιγόστευαν και 2ον δεν είχα σχεδόν καθόλου σήμα στο κινητό μου….

Βρήκα για καλή μου τύχη ένα παππού γνήσιο ρουμελιώτη με τη γκλίτσα στο χέρι. Σταμάτησα και του έκανα την κλασσική ερώτηση.. για καστανιά καλά πάω??? Και πήρα την εξής απάντηση. «Ναι κοπέλα μου καλά πας, να ξέρεις ότι είναι το τελευταίο χωριό του βουνού μας πιο πάνω δεν έχει. Αδιέξοδο…θα το καταλάβεις!»

Ώστε θα έφτανα στην κορφή του βουνού ε?
Ήπια μια γουλιά νερό, άναψα ένα τσιγάρο έκλεισα το air condition και ξεκίνησα…
Πήγαινα.. πήγαινα.. πήγαινα, ώσπου έφτασα μπροστά σε ένα πλάτανο!

Ήμουν στην Καστανιά το έγραφε ξεκάθαρα Πολιτιστικό κέντρο Καστανιάς και απέναντι μια πανέμορφη πηγή μου το επιβεβαίωνε ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΩΝ

Βγήκα από το αμάξι και πήγα να γευτώ το κρυστάλλινο νερό της πηγής…super. Ανακάλυψα πως είχε παραπάνω από το φυσιολογικό δροσιά.. πήρα το κινητό στα χέρια μου και ου λαλα ανακάλυψα πως δεν είχα σχεδόν καθόλου σήμα… Θα μένα για πάντα να κοιτώ τον πλάτανο άραγε???
Πήγαινα ερχόμουν τίποτα…το καλό το παλικάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι όμως…θυμήθηκα ότι είχα μια κάρτα άλλης εταιρείας επάνω μου.. και ναι το θαύμα έγινε είχε μια μόλις γραμμούλα…ξεκίνησα να τηλεφωνώ μια στον έναν μια στον άλλον αλλά απάντηση δεν έπαιρνα. Κάποια στιγμή μετά από μισή ώρα βρέθηκε κάποιος να μου τηλεφωνήσει. Συμφωνήσαμε να έρθει να με μαζέψει. Μετά από ένα 5λεπτο δεχόμουν το πρώτο καλωσόρισμα. Ο Σπυράκης με παρέλαβε και με πήγε στο σπίτι της Ελενίτσας. Εκεί μας περίμενε εκτός της οικοδέσποινας και της νύφης της και μια μπέμπα τρομερή η οποία είχε το βλέμμα «μα που είσαι τέλος πάντων???»

Γέλασα με την ψυχή μου και αφού τη ζούπηξα με πήγανε να δω το δωμάτιό μου …άφησα τα πράματά μου και άνοιξα την μπαλκονόπορτα…αυτό ήταν…ήμουν στον παράδεισο! Έχω και μια ψύχωση με τη θέα και αποτελειώθηκα εκεί!

Δεν θα γράψω άλλες λεπτομέρειες γιατί θέλω να σας δείξω την ακόμα πιο υπέροχη θέα που συνάντησα από το σπίτι του Σπυράκου που πήγα λίγο αργότερα και μου κόπηκε η λαλιά…

Όταν κοιτάς από ψηλά μοιάζει ο κόσμος ζωγραφιά
και συ την πήρες σοβαρά
και συ την πήρες σοβαρά

Καθόμουν με τις ώρες και χάζευα αποσβολωμένη το τοπίο…προσπαθούσα να παρομοιώσω την εικόνα με κάτι αλλά τι???
Την απάντηση μου έδωσε το άλλο μισό του εγώ μου που της ανήκει το σπίτι…μου πε χαρακτηριστικά όταν μου τηλεφώνησε… « Είδες καπτενακι…δεν είναι σαν κοιτάς από αεροπλάνο???»
Έτσι ήταν αλήθεια…σαν να κοιτάς από αεροπλάνο. Μέχρι εκεί που έφτανε το μάτι σου έβλεπες πεδιάδα και γύρω γύρω επιβλητικά βουνά της Ρούμελης.
Τα μάτια μου γέμισαν ξαφνικά… που κακοί δαίμονες, κρατούσαν «εκείνη» μακριά από το αγαπημένο της μέρος…από το αρχηγείο της όπως συνήθιζε να το αποκαλεί σε αφηγήσεις.

Έδωσα πολλές μάχες για να μη κλάψω και να μην το βάλω στα πόδια…έπρεπε να το αντιμετωπίσω σιωπηλά χωρίς να με καταλάβουν…ανεπιτυχώς βέβαια.

Εκεί πάνω, σε εκείνη τη βεράντα νιώθεις ότι όλος ο κόσμος είναι στα πόδια σου, σε κοιτάει και συ πρέπει να πολεμήσεις γι αυτόν, να τον προστατέψεις…ακόμα και αν χρειαστεί να στερηθείς την ομορφιά του… δεν έχεις το δικαίωμα να λυγίσεις αν έχεις περάσει από κει.
Θα νικήσουμε κοριτσάκι τον πόλεμο και τότε ο κόσμος θα ναι και πάλι εκεί στα πόδια μας περιμένοντας να τον προστατέψεις…μόνο που αυτή τη φορά οι στρατιώτες σου θα είναι παλικάρια!

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία ήταν όλα υπέροχα…αν εξαιρέσεις την σπαστικιά Ελενίτσα και το χαζό Σπυράκι που μου έτρωγαν τον υπέροχο κορμό!

Εις το επανιδειν

Υ. Γ. Κυρίως ευχαριστήθηκα το ξάδερφο το Βασίλη που με έκανε και γέλασα με την ψυχή μου. Να σαι καλά Βασιλάκη, όσο έχουμε ακόμα λεβεντόπαιδα σαν και σένα στα βουνά δεν φοβάμαι τίποτα.

ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΩΝ

2007-08-23T14:27:00.000+03:00

Ξέρω ξέρω είμαι απαράδεκτη που ενώ υποσχέθηκα post είμαι άφαντη…κάτι σαν τον Καραμανλή κι εγώ κι όλο το πολιτικό σινάφι.
Διάβασα το εξής καταπληκτικό και το αντέγραψα από την τρελή αγελάδα γιατί με άρεσε!

“Αν ο Καραμανλής δεν μπορεί να δώσει αυτά τα οποία υπόσχεται για μετά τις εκλογές τότε αυτό λέγεται απατεωνιά. Αν μπορεί να τα δώσει και αντί να τα δώσει πάει σε εκλογές τότε αυτό λέγεται και πάλι απατεωνιά, γιατί δεν έχει λόγο να πάει σε εκλογές, αλλά επιπλέον λέγεται και εκβιασμός!”

Έτσι είμαι κι εγώ μάλλον και ίσως όλοι οι Έλληνες οπότε απλά παίρνουμε αυτό που μας αξίζει.

Πάντως για το θέμα εκλογές ένα έχω να πω…μπράβο στον Πρωθυπουργό που κατάφερε μετά από 3.5 χρόνια βαρεμάρας να σηκωθεί και μάλιστα με καύσωνα και να προκηρύξει εκλογές. Εγώ δεν το πίστευα να πω την αμαρτία μου. Έτσι που τον έβλεπα τόσα χρόνια να βαριέται και να καλοπερνάει λύνοντας ασταμάτητα Sudoku (πληροφορίες έγκυρες εκ των έσω). Μεγάλη απόφαση.

Προσπαθώ να ξεφύγω από το κυρίως θέμα του post το οποίο είναι ότι και εγώ όπως και ο προλαλήσαν βαρέθηκα με αυτό το καύσωνα και με την pstn γραμμή του σπιτιού μου να σηκώσω τα πολυπόθητα post.

Μέχρι και το καλώδιο της φωτογραφικής μου μηχανής ξεχνάω να βάλω στη τσάντα μου ώστε να μεταφέρω της φωτό στη δουλεία…πάντως την φωτογραφική την έχω μαζί μου…μήπως να ερχόσασταν από δω να τις δείτε να σας περιγράψω και τα παραλειπόμενα????

Πολύ ζέστη κάνει και έχω αποσυντονιστεί ταμάλα.

Δεν υπόσχομαι τίποτα…μάλλον όχι υπόσχομαι πως μόλις δροσίσει θα δείτε τα gossip του καλοκαιριού.

Για την ώρα αφήστε με να ασχοληθώ με τα πολιτικά δρώμενα γιατί είμαι και γνωστό κομματόσκυλο η γυναίκα!

I AM BACK

2007-08-21T10:27:00.000+03:00

Όπως θα καταλάβατε έλειπα….
Και τώρα έχω μαζέψει τόσο πολύ υλικό για να postαρο που δεν ξέρω από πού να αρχίσω….
Πολλά τα γεγονότα των τελευταίων ημερών…
Γάμους είχαμε πάλι, σε βουνό πήγα εγώ η θαλασσινή…και μου άρεσε κιόλας, το σκάφος μου το έριξα στη θάλασσα μετά από 5 ολόκληρα χρόνια…εκλογές έρχονται
Πολλά τα θέματα και πνίγομαι και στη δουλειά…
Θα ξεκινήσω το βράδυ να σηκώνω ένα ένα τα κυριότερα θέματα…
Πάντως μου έλειψαν τα blog
See you tonight!
μουτσ

SAILING II

2007-07-26T15:45:00.000+03:00

Δεν σημαίνει βέβαια ότι επειδή εγώ είμαι και λίγο ψυχάκιας, δεν πέρασε τέλεια η παρέα….
Γι αυτό επανήλθα.
Τα ιστιοφόρα ταξιδεύουν…..

Τα πανιά του City έχουν ανοίξει και στο GPS έχει τοποθετηθεί το πρώτο στίγμα για την Καλλιθέα στην Κασσάνδρα της Χαλκιδικής

Ο καπετάνιος Πέτρος και ο «κουμπάρος» μου Σπύρος μας οδηγούν με ασφάλεια…

Και τα παιδιά απο το συγκρότημα φαίνεται να απολαμβάνουν τα γαλάζια νερα της Χαλκιδικης....αχ σαν την χαλκιδικη δεν έχει!!!!!!!!

Η ώρα της πρώτης αποβίβασης έφτασε…ήμασταν όλοι ετοιμοπόλεμοι και εγώ πάλι στον αγώνα (που ‘μαι που ‘μαι δεν θα με βρεις!)

Το πάρτυ ξεκινά...
Και τα ακροβατικά πέρνουν και δίνουν...πολεμικός χορός είναι για την ακρίβεια...άλλα αμά σου δώσει καμιά χορεύοντας την έκατσες !

Οι promoter έρχονται….

Να κεράσουμε ένα σφηνάκι??? Ένα δωράκι??? Κανείς δεν μας αρνήθηκε!

Πάλι ξεσηκώσαμε τα πλήθη...

Και καουμπόισσες είχε το event...εσωτερικής προελέυσεως!

Εμ ήταν ποτέ δυνατόν εγώ μια παπαρατσι πρώτης τάξεως να μην αποθανατίσω το...Dennis το φωτογράφο μας ????

Μπράβο ρε παιδιά

48 ώρες, 8 beach bar, 28 άτομα

Τα καταφέραμε...ξεσηκώσαμε το πρώτο πόδι και πάμε βουρ για μπανάκια!!!!!!

Καλό καλοκαίρι !

Υ.Γ. Εγώ πάλι λείπω απο τη φωτό.

Αντε μουτς

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΥΝΙΝΙ!!!

2007-07-26T15:02:00.000+03:00

Δεν πήρα κανέναν να ρωτήσω αν θέλει να συμμετάσχει σε αυτήν την ενέργεια…πήρα απόφαση με δημοκρατικές διαδικασίες…xixi!

Πουνίνιιιιιιιιιι

Εγώ, ο Στάθης και η Δάφνη (χρειαζόμουν άλλους δύο για να ταιριάζει το videaki!!!)

…τα τρία ΟΥΦΟ από την συμπρωτεύουσα σου ευχόμαστε ολόψυχα, χρόνια καλά και πολύχρωμα

MOUTSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS

I am sailing...again

2007-07-26T00:54:00.000+03:00

Μάζεψα όλη τη μαυρίλα που είχα συσσωρεύσει τα τελευταία 3 χρόνια και με αφορμή ένα event αποφάσισα σιωπηλά πως θα πάω να ξανακάνω ιστιοπλοΐα με το σκεπτικό να εναποθέσω ότι με πίκρανε εκεί…
Όπως ακριβώς είχα κάνει και τότε….

I am sailing, I am sailing,
Home again cross the sea.

Δεν πέτυχε…
Ποτέ δεν πετυχαίνει τη δεύτερη φορά…
Τίποτα δεν ήταν ίδιο, ούτε ο ουρανός ούτε η θάλασσα ούτε ο άνεμος.
Τα μάτια μου ήταν συνέχεια δακρυσμένα κοιτώντας μια τη φίλη μου τη θάλασσα και μια τον ουρανό…γιατί μου κρύβεστε????
Άραγε έχω αλλάξει και δεν με αναγνωρίζουν σκεφτόμουν ή απλώς ήμουν μισή???
Κάτι έλειπε…

I am sailing, stormy waters,
To be near you, to be free.

Ακόμα και τα αστέρια δεν είχαν την ίδια διάταξη… δεν μπορούσα να εντοπίσω αυτά που μου κρατούσαν συντροφιά τόσο καιρό.

I am flying, I am flying,
Like a bird cross the sky.
I am flying, passing high clouds,
To be with you, to be free.

Δεν με δέχτηκε η θάλασσα πίσω…είμαι ελεύθερη μόνο φαινομενικά άλλωστε και αυτή το ξέρει…
Αυτή κρατάει συντροφιά στη φυλακισμένη μου ψυχή

Can you hear me, can you hear me,

Thro the dark night far away.

I am dying, forever trying,

To be with you, who can say.

Ούτε τα δελφινάκια μου βγήκαν να με χαιρετήσουν…
Δεν έπρεπε να είχα επιστρέψει…τώρα ξέρω

We are sailing, we are sailing,
Home again cross the sea.
We are sailing stormy waters,
To be near you, to be free.

Θα γυρίσουμε μαζί…και τότε όλα θα είναι στη θέση τους

Oh lord, to be near you, to be free.
Oh lord, to be near you, to be free,
Oh lord.

Και τότε θα ‘μαι πραγματικά ελεύθερη…

Ένα μυαλό κουβάρι

2007-07-14T21:17:00.000+03:00

Κάθομαι σπίτι παρέα με το καφέ μου και μια στίβα εφημερίδες. Σκέφτομαι ότι πρέπει να γράψω επιτέλους στο blog. Τί όμως ?
Είναι τόσα πολλά αυτά που με απασχολούν...τόσα τα προβλήματα γύρω μας που δεν ξέρεις απο που να το πιάσεις και που να το αφήσεις.
Τι να πω που δεν έχει ειπωθεί ?

Για την Πάρνηθα???
Όχι δεν θέλω, το ίδιο σενάριο με πέρυσι στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής...πέρασα απο κεί τη προηγούμενη βδομάδα και το μόνο που δεν αντίκρυσα ήταν η αναδάσωση. Και μετά σκέφτηκα, εγώ που θέλω να γκρινιάξω γι αυτήν την κατάσταση, θέλω να χαραμίσω τα Σαββατοκύριακά μου και να πηγαίνω να φυτεύω δεντράκια????Εσυ θέλεις? ο άλλος εκει πίσω???? Όλοι θα βρούμε μια καλή δικαιολογία όπως τότε που ήμασταν μαθητές για να το αποφύγουμε. Εκτακτο meeting στο γραφείο, αρρώστησε ο φίλος μου, γέννησε η φίλη μου, μου φαγε ο σκύλος τη διεύθυνση που ήταν το ραντεβού μας και .... η καμμένη γη θα δώσει το χώμα της στη δημιουργία νέων μονοκατοικιών που θα ενοικιάζονται για μας τα καλοκαίρια σε προνομιακές τιμές.
...
Για το Χριστόδουλο δεν θα μιλήσω καθόλου, ο "μεγάλος" είναι εκεί και τον περιμένει για να του τα πει ο ιδιος ένα χεράκι, είναι περριτό κάθε δικό μου σχόλιο. Άλλωστε τα καλύτερα σχόλια έχουν γραφτεί στο ΠΡΕΖΑ TV με τα οποία ακόμα γελάω.

Για τις φυλακές της χώρας μας...θέλω να μιλήσω αλλά δεν θέλω να γίνω γραφική.

Θα στείλω την αγάπη μου σε όσους είχαν την κακή τύχη να βρεθούν εκεί και θα σωπάσω, όχι όμως για πολύ...

Είναι κουβάρι το μυαλό μου και δεν βρίσκω την άκρη του. Πάω να αγναντέψω την φίλη μου τη θάλλασα και θα γυρίσω το συντομότερο.

ΝΑ ΜΑΣ ΖΗΣΟΥΝ!

2007-07-10T13:08:00.000+03:00

Με σκάσατε….
Εντάξει θα ανεβάσω ένα μικρό δείγμα φωτογραφιών…video οχι ακόμα…θα γίνει η απαραίτητη επεξεργασία και μετά!

Έχω να πω και να δηλώσω ότι είμαι ακόμη χεσμένη στα βρακιά μου από τη χαρά που πήρα από τα Πουνίνια.
Ευτυχώς είχα την ευθύνη να αποθανατίσω καλές στιγμές γιατί αλλιώς θα έκλαιγα συνέχεια!

Ξέρω ότι σήμερα κανείς δεν ενδιαφέρετε να διαβάσει κείμενο γι αύτο σας παραπέμπω στις φωτό!

Πέμπτη 5/7/07…24 ώρες πριν το γάμο…

Το Πουνίνι προγραμματίζει το γαμήλιο ταξίδι, υπό το αυστηρό βλέμμα της Θουλ βεβαίως βεβαίως!

Δεν αργησε καλέ μη το λέτε...στις 8/7/07 φεύγουν.....

Ήταν όμως δύσκολο...είχε ένα κατάλογο απο 248 ξενοδοχεία τα οποία έπρεπε να κοιτάξει. Η εξίσωση που έκανε ήταν βάση του κόστους της παροχής της διανυόμενης απόστασης δια το μέγεθος του κρεβατιου επί της χωρητικότητας της τουαλλέτας...

Καταλαβαίνετε ε?????

Το αποτέλεσμα δεν επιτευχθει όπως ήταν φυσικό και ξενοδοχείο δεν έκλεισε ποτέ ...άλλωστε λίγο σασπενς δεν έβλαψε ποτέ κανέναν!!!!!!

Προγαμιαίο Φιλί!!!!!!!

Έλα ρε Θουλίνη μας βλέπουν.... Έλα να το κάνουμε σωστά!

6/7/07

Η νύφη...ετοιμάζεται

Και ο γαμπρός περιμένει...έτσι είναι Πουνίνι...12χρόνια περιμέναμε εμείς!

αραβωνίζεται ο δούλος του Θεού Γεώργιος την δούλη του Θεού Χρυσάνθη

Απο τις πιο όμορφες στιγμές της βραδιάς

Και οι κοσμικές κυρίες της Αθήνας δώσαν τον παρόν

Και φυσικά ο αγαπημένος όλων έδωσε ρεσιτάλ

Ο γαμπρός χαιρόταν και χοροπηδούσε...

...Και μεις ακολουθούσαμε!!!

Και πάμε όλοι μαζί Y M C A

Γιούπι Γιούπι!

Χωρίς λόγια

Η επόμενη νύφη μας... Η FAKE παράδοση της ανθοδέσμης....

Εγώ πότε θα γίνω γαμπρός....Θέλω και γω ανθοδέσμη

Ο Duracell γαμπρός και η νυφούλα μας

Και όλοι οι ερωτοχτυπημένοι στη πίστα...

Ο καράκας είναι αυτός??????

Καράκας ο ρομαντικός...

Χορεύει καπνίζοντας και που και πού ρίχνει και κανέναν ύπνο στον ώμο της επόμενης νυφούλας!

ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ ΠΟΥΝΙΝΙΑ...

ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΜΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΕΥΤΥΧΙΑ

ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΑΣ ΖΩΗ

ΚΑΤΕΥΘΥΝOΜΕΝΑ BLOGS…ΛΕΤΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ?

2007-07-02T13:31:00.000+03:00

Χαίρομαι που όλο και περισσότεροι άνθρωποι συμμετέχουν σε αυτό το διαδικτυακό παιχνίδι.

Συζητούσα τις προάλλες με έναν πολιτικό και του έλεγα πως η αίσθησή μου για τη νεολαία είναι ότι επιστρέφει δυναμικά και με άποψη στα κοινωνικά δρώμενα.
Υπήρξε μια εποχή αμφισβήτησης και ραστώνης για τη γενιά των 30αρηδων. Μια εποχή που απλά δεν συμμετείχαμε σε τίποτα ουσιαστικά

Κάνοντας συνέχεια βόλτες στα blogs όμως τον τελευταίο καιρό ανακάλυψα ότι η νεολαία όχι απλά σχολιάζει την καθημερινότητα άλλα έχει και ισχυρή άποψη.

Όση ώρα του μιλούσα με τον ενθουσιασμό μικρού παιδιού για την blogoχώρα παρατήρησα στο βλέμμα του μια αμφιβολία…σταμάτησα και τον ρώτησα τι σκέφτεται και για ποιον λόγο δεν δημιουργεί και ο ίδιος ένα blog, αφού πιστεύω ακράδαντα πως είναι ένας από τους λίγους ιδεολόγους πολιτικούς που ίσως να έχουμε στη χώρα μας.

Μου είπε πως φοβάται μήπως σε αυτά δρουν παραπολιτικές ομάδες, που απλά κατευθύνουν όλους εμάς, άλλωστε όπως ισχυρίστηκε κανείς δεν μπορεί να ξέρει ποιος κρύβετε πίσω από κάθε ψευδώνυμο…είπε επίσης πως διαβάζει τη blogοχώρα μας και σκέφτεται κάποια στιγμή να μπει ενεργά…αλλά είναι δύσκολο λόγω έλλειψης χρόνου

…Θύμωσα και ανέβασα τους τόνους μου, μια και αρνιόμουν να αποδεχτώ πως κάποιος μπορεί να μου κατευθύνει την προσωπική μου άποψη…

Αργότερα στο δρόμο της επιστροφής από Χαλκιδική σκεφτόμουν όλα όσα είπε…

Λες να χε δίκαιο??? Λες μια μέρα και το διαδίκτυο να γίνει μια τεράστια κατευθυνόμενη δύναμη όπως η τηλεόραση και ο τύπος?????

Δεν θέλω να το σκέφτομαι και θέλω όσο τίποτε άλλο να αντισταθώ.

ΦΕΥΓΩ… ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ!

2007-06-22T17:29:00.000+03:00

Θέλω να φύγωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω

Να πάω στο Βουρβουράκι αλλά δεν θέλω να χει κίνηση στο δρόμο, ούτε κόσμο στην αγαπημένη μου παραλία,ούτε.....

Έχω την αίσθηση πως πλέον κουβαλάμε το άγχος της καθημερινότητας μας στις διακοπές.
Όλο κανόνες είμαστε.

Να σηκωθώ νωρίς να μη χάσω το μπάνιο.
Να μην κάτσω πολύ στον ήλιο και καώ.
Να φάω ελαφριά μη φουσκώσω.
Να μη πιω και έχω πονοκέφαλο την άλλη μέρα.
Να φύγω αργά να μην έχει κίνηση.

….

ΒΡΕ ΟΥΣΤ

Εγώ θα κοιμηθώ στην αμμουδιά μόλις ο ήλιος χαράξει στην Ανατολή… όπως έκανα παιδί. Θα πάω και δεν θα χω κανόνες και ας καώ και ας έχω πονοκέφαλο και ας σκάσω από το φαΐ και δεν μπορώ να κουνηθώ…όπως λέει και η Vodafone…

Θα ζήσω τη στιγμή!

Φιλάάάάάάάάάάάάάάάάάάκια

Τα λέμε τη Δευτέρα

Πώς να βοηθήσει κανείς?

2007-06-20T22:49:00.000+03:00

Πριν μερικές ώρες μου στειλε μια φίλη ενα Url να διαβάσω και μου είπε πως η ίδια συγκλονίστηκε....
Ένα Γραμμα απο το Νοσοκομείο των Φυλακών για έναν κρατούμενο που προτιμάει να του κάνουν ένεση να πεθάνει παρά να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του στο νοσοκομείο κρατουμένων.

Σκέφτομαι απο εκείνη τη στιγμή αν πρεπει να δώσω έκταση στο θέμα ή όχι...
Αναρωτιέμαι μήπως μπορώ να γίνω η φωνή κάποιων ανθρώπων που τους έχουμε ξεχασμένους.
Να δημιουργήσω ίσως ένα blog με συγκλονιστικές μαρτυρίες μπας και τα δει κανένας ΑΝΘΡΩΠΟΣ και βοηθήσει την κατάσταση.

Και η Αμαλία σκέφτομαι...ακούστηκε, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο θα αλλάξει κάτι...είμαστε πολύ παρορμητικοί και τεμπέληδες συνάμα για να κάνουμε ότιδήποτε σ'αυτή τη χώρα.

Ενθουσιαζόμαστε μόλις διαβάσουμε ή ακούσουμε κάτι, θυμώνουμε, σχολιάζουμε, φωνάζουμε, εξαγριωνόμαστε, κανουμε μια τηλεδίκη, κατεβαίνουμε και σε καμιά πορεία και μετά γυρνάμε στην καθημερινότητα μας.
Χωρίς να έχουμε κανένα αποτέλεσμα για να δικαιολογήσουμε όλες τις προηγούμενες ενέργειες μας.

Πέφτουμε σε ραστώνη έχοντας άγνοια κινδύνου...''δεν θα συμβεί σε μένα'', λέμε, και συνεχίζουμε, μέχρι το πρόβλημα να χτυπήσει και τη δική μας πόρτα...

Εγώ δεν συγκλονιστηκα απο το άρθρο, θέλω να επισημάνω απλά πως...είναι πολύ ευγενικός ο νεαρός που έγραψε αυτό το άρθρο...απο την άλλη...τι να πρωτοπείς?

Ξέρω πως πολλοί Υπουργοί έχουν επισκεφτεί κατά καιρούς τα νοσοκομεία κρατουμένων, δεν ξέρω όμως κανέναν που να παραγκώνισε το Διευθυντή για να πάει σε όλους τους χώρους να δει πως πραγματικά είναι...φοβούνται και αυτοί την άρση των ευθυνών.

Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη!

ΞΥΠΝΗΣΤΕ!